Ο συγγραφέας Τιμόθεος (Τίμος) Παπαδόπουλος συναντά τους αναγνώστες στο Βιβλιοπωλείο του Πάτση στη Δράμα την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2023 6:00–8:00 μ.μ. και υπογράφει αντίτυπα του βιβλίου του με τίτλο: «Του Λαζάρου» από τις εκδόσεις Επίκεντρο.
Στο βιβλίο που είναι βιωματικό και πολιτικό ταυτόχρονα, ο συγγραφέας εξιστορεί την δική του πορεία που είχε έντονο πολιτικό χρώμα, μέσα από το χώρο της Αριστεράς. Μέσα από αυτή τη διαδρομή μιλά για τα γεγονότα μιας δύσκολης περιόδου, της δικτατορίας, τα χαρακτηριστικά της οποίας παραμένουν ακόμη και σήμερα ζωντανά στη μνήμη του. Παράλληλα αναφέρεται στους αμφισβητίες του Σταλινισμού που προέκυψαν μέσα από τα έγκατά του, όντας και ο ίδιος ένας από αυτούς. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «Χ» ο συγγραφέας μιλά για το βιβλίο, την πορεία της οικογένειάς του από τον Πόντο αλλά και την δική του προσωπική πορεία και συμμετοχή στους αγώνες της Αριστεράς.
– κ.Παπαδόπουλε θα θέλαμε καταρχάς να ρωτήσουμε με ποια κίνητρα ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο και πως προέκυψε ο τίτλος του;
– Ένα ισχυρό κίνητρο για τη συγγραφή του βιβλίου ήταν ο γιος μου, ο οποίος ονομάζεται Λάζαρος όπως και ο πατέρας μου. Ο γιος μου είχε για μένα ένα ρόλο αναγεννητικό. Στην πραγματικότητα σε αυτόν αναφέρεται και ο τίτλος του βιβλίου. Πέρασε από τους πρώτους στη σχολή Καλών Τεχνών και τελείωσε από τους πρώτους ακολουθώντας τη γλυπτική. Ήθελα μέσα από το βιβλίο να ξέρει ποιος τον μεγάλωσε. Η παρουσία του Λάζαρου στη ζωή μου συνέπεσε βέβαια και με την οδυνηρή αποκαθήλωση των οραμάτων μιας ολόκληρης γενιάς, μέσα στην οποία ανήκω, αλλά και μιας ιστορίας που έπρεπε να παραμείνει ως καταγραφή. Ένα ακόμη κίνητρο ήταν η αντιδικτατορική μου δράση στην ΕΔΑ όπως επίσης και η προσπάθειά μου να καταρριφθεί ένας μύθος. Μετά το τέλος της δικτατορίας, ο δικτάτορας Ιωαννίδης διατείνονταν ότι δεν βασάνισε κανέναν κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Το έζησα προσωπικά. Στην δίκη των βασανιστών ειπώθηκε βέβαια ότι ο Τίμος Παπαδόπουλος βασανίστηκε από τον δικτάτορα Ιωαννίδη. Θεώρησα όμως ότι αυτό έπρεπε να αποτυπωθεί και μέσα σε ένα συγγραφικό έργο και ότι δεν πρέπει να είναι κάτι που απλά ειπώθηκε και θα ξεχαστεί.
– Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το βιβλίο αποτελεί ένα χώρο συνάντησης, της δικής σας προσωπικής ιστορίας όπως και της οικογένειάς σας από τον Πόντο, με τις πολιτικές εξελίξεις που συνόδευσαν μια ολόκληρη εποχή.
– Στο βιβλίο αναφέρω όλη την πορεία της οικογένειάς μου από τον Πόντο. Την δική μου πορεία και συμμετοχή μου στους αγώνες της Αριστεράς και στην συνέχεια την παρουσία του γιου μου. Κοινός παρανομαστής σε αυτή την πορεία ήταν ο προβληματισμός μου για την πορεία της Αριστεράς που άρχισε αλλιώς και εξελίχθηκε διαφορετικά. Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου έχω μια κριτική ματιά για την παρουσία των ανθρώπων που διαμόρφωσαν τη σημερινή πολιτική κατάσταση. Μιλώ για πρόσωπα της Αριστεράς. Κάνω πολύ αρνητική κριτική στο Λεωνίδα Κύρκο και το οικοδόμημα που έχτισε η περίφημη Ανανεωτική Αριστερά που κατέληξε στον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα είναι πια μια εξαερωμένη ιστορία. Δεν υπάρχει τίποτα από όλο αυτό το ανανεωτικό κίνημα που θα μπορούσε να ωφελήσει και τον τόπο. Στο βιβλίο όμως κάνω και μια πολύ θετική αναφορά στον Ηλία Ηλιού και στον Μίκη Θεοδωράκη.
– Καταλήγετε σε κάποιο συμπέρασμα μέσα από την πολιτική κριτική που παραθέτετε στο βιβλίo;
– Μέσα από αυτή την κατάρρευση των οραμάτων, καταλήγω σε μια θετική πρόταση. Πρόκειται για το «ΧΑΟΣ» το οποίο ήταν ένα πολιτικό κίνημα των εξόριστων, που δεν είχαν καμία επαφή με το ΚΚΕ ούτε και με την απόπειρα δημιουργίας του ΚΚΕ Εσωτερικού. Όταν το 1968 έγινε η επέμβαση της τότε Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία υπήρξε μια μερίδα επιφανών πολιτικών μεταξύ αυτών και ο Γλέζος, που καταδίκασαν την εισβολή. Μια άλλη ομάδα όμως, από την μια πλευρά καταδίκασε το γεγονός, αλλά από την άλλη πλευρά δεν πήγε και στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Αυτή η ομάδα αργότερα ονομάστηκε “ΧΑΟΣ”… Για το πολιτικό αυτό κίνημα των εξορίστων αυτή την περίοδο ετοιμάζεται και μια σοβαρή δουλειά από τον εκδότη Μήτσο Κανελλόπουλο, με στόχο να εμφανιστεί ως ιδεολογικό ρεύμα, καθώς αποτελεί μια διαρκή αναζήτηση και ανανέωση αλλά και μια προσπάθεια να λειτουργήσουμε στη σημερινή πραγματικότητα με ένα τρόπο που έχει σταθερές αξίες τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και φυσικά την ισότητα φύλων και λαών, ανάμεσα σε άλλα. Πεποίθηση δική μου είναι πως είναι δύσκολο να μορφοποιηθεί κάτι τέτοιο σε κόμμα αλλά τουλάχιστον σαν ιδεολογικό ρεύμα μπορεί να μπολιάσει τα κόμματα. Ενδεχομένως η έκδοση αυτού του βιβλίου να αποτελέσει την αφορμή για να γίνει συγκροτημένη εμφάνιση αυτών των ιδεών.
– Στις 4 Οκτωβρίου θα υπογράψετε αντίτυπα του βιβλίου στο βιβλιοπωλείο του κ.Πάτση στη Δράμα. Θα γίνει και κάποια επίσημη παρουσίαση του βιβλίου;
– Στόχος μας ήταν να γίνει κάποια επίσημη παρουσίαση. Ο Νάσος Βαγενάς που είναι και προσωπικός μου φίλος από τα μαθητικά μας χρόνια στη Δράμα και είναι ένας αναγνωρισμένος λογοτέχνης, ποιητής και καθηγητής πανεπιστημίου, ήθελε να είναι ο παρουσιαστής του βιβλίου. Είχαμε λοιπόν κανονίσει να γίνει η παρουσίαση τον Οκτώβριο, αλλά δυστυχώς έχει μέχρι το Νοέμβριο προγραμματισμένα συνεχή ταξίδια, παρουσιάσεις και επισκέψεις σε πανεπιστήμια. Έτσι αυτή η παρουσίαση θα γίνει αργότερα. Σε αυτήν θα συμμετέχουν ο Νάσος Βαγενάς, ο Βασίλης Τσιαμπούσης και εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου της Δράμας. Το βιβλίο θα παρουσιαστεί και στην ΕΣΗΕΑ στις 14 Δεκεμβρίου.
Το βιβλίο με δυο λόγια
Στο βιβλίο του με τίτλο «Του Λαζάρου» ο Τίμος Παπαδόπουλος γίνεται ο ραψωδός της δικής του ιστορίας και μας εξιστορεί την δική του συμμετοχή στη μεγάλη «πανουργία» του 20ού αιώνα, η οποία θεωρεί, ότι μετέτρεψε το μεγαλύτερο χειραφετητικό κίνημα της ιστορίας, σε εχθρό της ανθρώπινης ελευθερίας. Αλλά και στην αντίστροφη «πανουργία». Όταν, μέσα από τα έγκατα του Σταλινισμού προέκυψαν και οι αμφισβητίες του, ένας από τους οποίους αναδεικνύεται και ο ίδιος. Όχι μόνον με τη ζωή του αλλά και με την αφήγησή του.