Αθλητισμός & Αναπηρία

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ

0
746

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εκτιμάται ότι το 15% του πληθυσμού είναι άτομα με αναπηρία. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών-μελών, 50 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες είναι άτομα με αναπηρία, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο ανέρχονται σε 1 δισ. Στην Ελλάδα ο αριθμός των αναπήρων είναι 1 εκ. Υπάρχουν ωστόσο διάφορες κατηγορίες και τύποι αναπηριών σχηματίζοντας έτσι ένα εντελώς ετερογενές φάσμα ατόμων με προβλήματα κίνησης, όρασης, ακοής, νοητικές –γνωστικές και ψυχικές διαταραχές.
Ο αθλητισμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλων μας. Συμβάλλει στη σωματική και πνευματική καλλιέργεια, καθώς η ενασχόληση με τον αθλητισμό βοηθάει αποτελεσματικά και αποδεδειγμένα στη βελτίωση της ποιοτικής ζωής του καθενός. Τα οφέλη αμέτρητα, αρκεί πάντα να γίνεται με μέτρο και όχι με υπερβολή. Ο άνθρωπος θα πρέπει να ασχολείται με τον αθλητισμό από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Έτσι, θα πρέπει να καλλιεργηθεί στα παιδιά το πνεύμα του και όλα τα οφέλη. Όταν αναφερόμαστε στα παιδιά συμπεριλαμβάνουμε ΟΛΑ τα παιδιά, καθώς δεν θα πρέπει να αποτελεί εξαίρεση ο αθλητισμός για τα Α.Μ.Ε.Α. Έχει σημειωθεί ότι όταν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες αθλούνται με τον σωστό τρόπο, ανάλογα πάντα με την ιδιαιτερότητα του κάθε παιδιού, τόσο η υγεία αλλά και η ψυχολογία αυτών, προοδεύει και βελτιώνεται.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια πολύ έντονη ευαισθητοποίηση, η οποία συνοδεύεται από την αντίστοιχη δραστηριότητα, στον χώρο των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες. Μέχρι πρότινος, κυρίως στη χώρα μας και ακόμα περισσότερο στην περιοχή μας, δεν γινόταν ο παραμικρός λόγος για αυτούς τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες αποτελούσαν μία μερίδα κατωτέρων ανθρώπων οι οποίοι δεν είχαν κανένα δικαίωμα, καμία ευκαιρία και ειδικά καμία μεταχείριση ίση με τους υπολοίπους (εντός εισαγωγικών) «κανονικούς ανθρώπους». Οι άνθρωποι αυτοί ευθύνονταν επειδή είχαν γεννηθεί διαφορετικοί. Ή ήταν ένοχοι επειδή υπέστησαν κάποιο ατύχημα κάποια στιγμή της ζωής τους το οποίο άλλαξε ολόκληρη την μετέπειτα πορεία τους.
Οι γονείς αυτών των παιδιών, και οι ίδιοι εγκλωβισμένοι σ’ αυτή τη νοσηρή νοοτροπία, είτε ντρεπόντουσαν για τα παιδιά που (εντός εισαγωγικών) «είχαν την ατυχία» να φέρουν στον κόσμο ή, στην καλύτερη περίπτωση, η ζωή τους άλλαζε ριζικά, προς το χειρότερο πάντα, συνοδευόμενη πλέον από την κατάθλιψη εξαιτίας του μεγάλου (εντός εισαγωγικών) «πλήγματος» της μοίρας.
Τα τελευταία χρόνια ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι φορείς ευαισθητοποιούνται, οι άνθρωποι σε προσωπικό επίπεδο αφυπνίζονται και σωρεία καταλλήλων συλλόγων και οργανώσεων ιδρύεται. Η συντομογραφία «Α.Μ.Ε.Α.» ακούγεται όλο και περισσότερο από στόματα υπευθύνων και ιδιωτών λιγότερο η όχι ειδημόνων επί του συγκεκριμένου θέματος.
Τα άτομα με αναπηρία έχουν τα ίδια δικαιώματα με οποιονδήποτε άλλο στην αξιοπρέπεια, την ανεξαρτησία και την πλήρη κοινωνική συμμετοχή. Τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειες τους θα πρέπει να είναι σε θέση να συμμετέχουν επί ίσοις όροις σε σχέση με άλλα άτομα σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής και της οικονομικής ζωής. Πρέπει να μπορούν να έχουν πλήρη πρόσβαση σε πολιτιστικές, ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες.
Έρευνες έδειξαν ότι οι παράγοντες που καθορίζουν τον βαθμό ενασχόλησής των ατόμων με τον αθλητισμό είναι:
Α. Η θετική ή αρνητική εκτίμηση που έχουν προς τον αθλητισμό, η οποία εξαρτάται από τις εμπειρίες, τις γνώσεις, την πληροφόρηση που έχουν.
Β. Το κοινωνικό τοuς περιβάλλον, δηλαδή τα σημαντικά προς αυτά πρόσωπα και τη γνώμη αυτών για τον αθλητισμό. Η συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία σε αθλήματα, έχει μεγάλη επίδραση στην ψυχική τους κατάσταση με αποτέλεσμα να ενισχύεται η αυτοεκτίμησή του, η αυτονομία και η συμμετοχή του σε φυσικές δραστηριότητες. Με αυτό το κίνητρο μαθαίνουν να επεκτείνουν τις ικανότητες τους , καθώς η συμμετοχή τους στον αθλητισμό μπορεί να βοηθήσει στον επαναπροσδιορισμό των δυνατοτήτων τους. Μέσα από την συμμετοχή τους σε αθλήματα αναπτύσσονται και οι κοινωνικές σχέσεις και προωθεί την κοινωνική συναναστροφή.
Η ποιότητα ζωής των ατόμων με αναπηρία και η συμμετοχή τους σε αθλήματα διαδραματίζει ένα σημαντικό κομμάτι για την εξέλιξη της ζωή τους αφού στοχεύει στην βελτίωση της εικόνας του εαυτού τους.
Ο αθλητισμός για τα άτομα με αναπηρίες δεν είναι μόνο χαρά, διασκέδαση, και άσκηση, αλλά μια διαδικασία επίπονη και μακρόχρονη, που συμβάλλει στην αποκατάσταση, αλλά κυρίως στην ανεξαρτησία του ατόμου και την επανένταξη του στην κοινωνία.
Μέσα από την συμμετοχή σε ατομικές αλλά και ομαδικές φυσικές δραστηριότητες το άτομο με αναπηρία δομεί την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του – ιδιαίτερα όταν αυτές οι δραστηριότητες οδηγούν στην επίτευξη των στόχων του- ενδυναμώνει τις δεξιότητές του για διαπροσωπικές σχέσεις, εμπλουτίζει τη ζωή του με δραστηριότητες που τον βοηθούν να ενταχθεί σε ομάδες αρτιμελών και μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος που απορρέει μέσα από αισθήματα ανεπάρκειας και μειονεκτικότητας, εφόσον αναγνωρίζει την κατάσταση του και ενεργεί με σκοπό να την βελτιώσει.
Σε όλο το φάσμα των αναπηριών η κινητική δραστηριότητα εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς. Πέρα και πάνω από τη βελτίωση των δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης και την ανεξάρτητη διαβίωση, την ανάπτυξη κινητικών και φυσικών ικανοτήτων, την εκμάθηση αθλητικών δεξιοτήτων και την ελάττωση των συνεπειών της αναπηρίας άτομο με αναπηρία μέσα από τη φυσική δραστηριότητα αποκομίζει οφέλη που αφορούν την κοινωνικοποίησή του και την ισότιμη συμμετοχή του στα κοινωνικά δρώμενα. Δομεί την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή του- ενδυναμώνει τις δεξιότητές του για διαπροσωπικές σχέσεις, Εμπλουτίζει τη ζωή του με δεξιότητες που το βοηθούν να ενταχθεί σε ομάδες αρτιμελών και μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος που απορρέει μέσα από αισθήματα ανεπάρκειας και μειονεκτικότητας, εφόσον γνωρίζει την κατάστασή του και ενεργεί με σκοπό να τη βελτιώσει. Έρευνες κατέδειξαν ότι οι αθλητές με αναπηρία τείνουν να έχουν καλύτερη διάθεση από τους αθλητές χωρίς αναπηρία και επιδεικνύουν ένα θετικότερο προφίλ με λιγότερη ένταση, κατάθλιψη, θυμό και σύγχυση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here