Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης στο Μουσικό Σχολείο Δράμας

0
1432

Μια συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας στην οποία μετέχει και ο ΣΦΓΤ Δράμας

O Σύλλογος Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Δράμας φιλοξενεί αύριο Σάββατο 23 Φεβρουαρίου στις 21.00 μμ, στο αμφιθέατρο του Μουσικού Σχολείου της Δράμας μία νέα θεατρική παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Πρόκειται για το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης υπό την βασιλικήν δρυν», σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη στου οποίου την συμπαραγωγή συμμετέχει ο ΣΦΓΤ Δράμας όπως και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας.

Χθες Πέμπτη στην διάρκεια συνέντευξης τύπου για την παρουσίαση της παράστασης η πρόεδρος του ΣΦΓΤ Δράμας Πολύνα Μπανά κάλεσε το θεατρόφιλο κοινό της Δράμας να παρακολουθήσει την παράσταση και μιλώντας για το έργο είπε “Αυτό βασίζεται σε τρία διηγήματα του αγαπημένου σε όλους Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και έχει κάνει ήδη πρεμιέρα στο Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας τον περασμένο Νοέμβριο. Παραστάσεις του έργου δόθηκαν τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Ημαθία. Η επόμενη στάση του είναι στην Δράμα. Η συμμετοχή του ΣΦΓΤ στην παραγωγή της ίδιας παράστασης έχει και έναν επιπλέον λόγο πέραν της συνεργασίας που υπάρχει με το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Στην παράσταση πρωταγωνιστής είναι ο δραμινός γνωστός και καταξιωμένος χορευτής και χορογράφος, Δημήτρης Σωτηρίου, ο οποίος έχει επιμεληθεί και την χορογραφία της θεατρικής παράστασης”.
Όπως είπε επίσης η πρόεδρος του ΣΦΓΤ, είναι μια ιδιαίτερη παράσταση από πολλές απόψεις …προσθέτοντας ότι “Χρέη αφηγητή που διαβάζει τα κείμενα – διηγήματα του Παπαδιαμάντη εκτελεί ο ίδιος ο σκηνοθέτης ο Θοδωρής Γκόνης. Το έργο έχει καλλιτεχνική αρτιότητα, τόσο από άποψη σκηνικού που είναι εξαίρετο και πρωτότυπα κατασκευασμένο και μάλιστα χρειαζόταν λόγω μεγέθους μια μεγάλη σκηνή όπως αυτή του Μουσικού Σχολείου της Δράμας. Επίσης έχει μια ιδιαίτερη μουσική επένδυση που προσδίδει τα μέγιστα στην όλη θεατρική ατμόσφαιρα της παράστασης. Όλοι αυτοί οι παράγοντες που δένουν αρμονικότατα υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Θοδωρή Γκόνη και την εξαίρετη απόδοση του Δημήτρη Σωτηρίου επί σκηνής δημιουργούν μια πραγματικά, ιδιαίτερης αισθητικής και απόλαυσης θεατρική εμπειρία…”
Όπως είπε μεταξύ άλλων η πρόεδρος του ΣΦΓΤ Δράμας, “στην πόλη μας πρέπει να μας δίνονται οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες να βλέπουμε ενδιαφέροντα και διαφορετικά πράγματα πέρα από τα συνηθισμένα, που βλέπουμε επί πολλά έτη στην πόλη μας, διότι μας αξίζει να έχουμε ποικίλα ερεθίσματα και προσλαμβάνουσες, όταν είναι δεδομένο ότι οι δραμινοί είναι εμπράκτως θεατρόφιλοι…”.

Το σημείωμα του Σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη για το έργο
“Ο κόσμος της Τέχνης μας έχει δείξει πως δεν υπάρχει ασυμβίβαστο ανάμεσα στις ιδιότητες «αμαρτωλός» και «ασκητής». Ένας χορευτής και ένας αφηγητής έχοντας ως αφετηρία αυτήν τη σκέψη διαβάζουν σαν να είναι ένα κείμενο, τα τρία ερωτικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: «Υπό την βασιλικήν δρυν», «Τα ρόδινα ακρογιάλια», «Η Φαρμακολύτρια». Και κάτω από το φως της σκηνής, σαν κάτω από το φως της σελήνης, των άστρων και των κεριών, εκεί που με το ίδιο πάθος αμαρτάνει κανείς με το ίδιο πάθος ακριβώς μετανοεί, εκεί που όλα λέγονται και όλα συγχωρούνται, εκεί που σμίγουν παλιές και νέες λατρείες και συνυπάρχουν ο Διόνυσος, ο Άδωνις και ο Χριστός, εκεί λειτουργεί το θαύμα. Εμφανίζεται ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σαν Ξεπεσμένος Δερβίσης. Όχι στον λάκκο της φρεσκοσκαμμένης σήραγγας του Θησείου, αλλά στο αγαπημένο του λημέρι, κάτω από την «βασιλικήν δρυν», εκστατικός, ξέφρενος και πλάνης. Και τότε η έκστασή του γίνεται ασυγκράτητη και μας πηγαίνει κατευθείαν στην καρδιά της ερωτικής πράξης, του θείου έρωτα. Μα η ζωή δεν στέκεται εκεί, αφήνει τη βάρκα, το ρεύμα να τον παρασύρει από «τα ρόδινα ακρογιάλια» και βρίσκεται νύχτα στο εκκλησάκι της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας, «…εἶν᾽ ἐκείνη, ἥτις χαλνᾷ τὰ μάγια, ἤτοι λύει πᾶσαν γοητείαν καὶ μεθοδείαν πονηρὰν…» Φτάνει εκεί φαρμακωμένος, αποτυχημένος, βασανισμένος, καραβοτσακισμένος από τα πάθη του τα ερωτικά και τα άλλα για να ζητήσει συγχώρεση, απουσιάζει ο Θεός, απουσιάζουν τα πάντα, η Αγία δε θα τον ακούσει.«Ἐσηκώθην καὶ ἔφυγα. ᾘσθανόμην ἀγρίαν χαράν, διότι ἡ Ἁγία δὲν εἶχεν εἰσακούσει τὴν δέησίν μου.»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here