Εξαιρετικά σημαντικά είναι τα εκπαιδευτικά προγράμματα που πραγματοποιούνται στο
Αρχαιολογικό Μουσείο της Δράμας με σκοπό οι μαθητές, από την ηλικία του Δημοτικού να αποκτήσουν γνώση της τοπικής ιστορίας και του πολιτισμού της περιοχής μας που πέρασε
από διάφορες ιστορικές διακυμάνσεις.
Μέσα από αυτά τα προγράμματα ουσιαστικά γίνεται και μια προσπάθεια να καλυφθεί ένα τεράστιο κενό στα σχολικά προγράμματα που δεν περιλαμβάνουν αυτή την ιστορική γνώση.
Τα εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αφού διεξάγονται με βιωματικό τρόπο, ανάμεσα σε αντικείμενα, μορφές και παραστάσεις του αρχαίου κόσμου.
Στο πλαίσιο αυτό μαθητές του 6ου Δημοτικού Σχολείου επισκέφθηκαν, χθες Τετάρτη, το χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας και ξεναγήθηκαν σε αυτόν γνωρίζοντας λεπτομέρειες για την τέχνη, την καθημερινότητα και την ιστορία των κατοίκων της Δράμας, πριν από χιλιάδες χρόνια.
Όπως είπε στα ΧΡΟΝΙΚΑ της Δράμας, η αναπληρώτρια προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δράμας, Bασιλική Πουλιούδη, «Τα εκπαιδευτικά προγράμματα κατά το 2025-
2026 γίνονται με τη συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων και των δυο διευθύνσεων εκπαίδευσης του Νομού Δράμας. Τα προγράμματα αυτά είναι σημαντικά, γιατί έτσι τα παιδιά
μπορούν να διδαχθούν και να μάθουν για τις διάφορες ενότητες που υπάρχουν στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Δράμας. Παράλληλα είναι σημαντικά και επειδή τα παιδιά θα μεταφέρουν τη γνώση που απέκτησαν, ως «νέοι σπόροι». Η γνώση αυτή θα γίνει κτήμα
τους εσαεί και από εκεί και πέρα θα τη μεταδώσουν σε άλλους. Οι αντιδράσεις των παιδιών μέσα από αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία είναι ιδιαίτερες γιατί κινούνται και διαδραστικά στο χώρο του μουσείου. Τα παιδιά ενθουσιάζονται και το ζουν. Αυτό τα διευκολύνει να κάνουν πραγματικά κτήμα τους τις γνώσεις που αποκτούν και να τις μεταδώσουν στο περιβάλλον τους και στην ίδια την οικογένειά τους».
Πρέπει να σημειωθεί ότι τα ευρήματα του Αρχαιολογικού Μουσείου της Δράμας «αφηγούνται» την ιστορία του τόπου, από τους νομάδες κυνηγούς της Μέσης Παλαιολιθικής Εποχής (50.000 π.Χ.), ως τους πρώτους γεωργούς και κτηνοτρόφους των Νεολιθικών Κοινοτήτων (5.500-3.000 π.Χ.) και από τις πρώτες πατριαρχικές κοινωνίες της Εποχής του Χαλκού (3.000-1.050 π.Χ.) ως τα ισχυρά γένη της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (1.050-700 π.Χ.).