Το «Σπίτι Παιδιού» υποψήφιο στα βραβεία του «Αναγνώστη»

0
1453

Ένα ακόμη βήμα αναγνώρισης της λογοτεχνικής δουλειάς του Δραμινού Κυριάκου Συφιλτζόγλου.

Ένα ακόμη σημαντικό βήμα αναγνώρισης, της έτσι κι αλλιώς καταξιωμένης λογοτεχνικής του πορείας ήρθε για τον Δραμινό λογοτέχνη Κυριάκο Συφιλτζόγλου. Το “Σπίτι Παιδιού” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Αντίποδες” τον Δεκέμβριο του 2019 επιλέχθηκε ως υποψήφιο για την βράβευση των καλύτερων βιβλίων του 2019 από το ηλεκτρονικό περιοδικό “Αναγνώστης” (τη συνέχεια το περιοδικού “Διαβάζω”) που μετρά περισσότερα από 20 χρόνια πορείας στο χώρο της λογοτεχνίας και της κριτικής βιβλίου.
Το “Σπίτι Παιδιού” του Κυριάκου Συφιλτζόγλου, είναι υποψήφιο για βράβευση στην κατηγορία “νουβέλα”. Πρόκειται για το πρώτο πεζό του Δραμινού λογοτέχνη καθώς τα προηγούμενα πέντε βιβλία που συνέγραψε εντάσσονται στην κατηγορία της ποίησης. “Πρόκειται για 32 μικρές ιστορίες, αλλά διαβάζεται και ενιαία ως νουβέλα. Στο βιβλίο μιλώ ως παιδί ηλικίας 7-8 ετών. Ο αφηγητής του βιβλίου είναι αυτό το παιδί που μεγαλώνει στα χωριά που μεγάλωσα. Στην Πλατανιά που ήταν το Σπίτι Παιδιού, στο οποίο έζησα διότι εκεί εργαζόταν η μητέρα μου. Στην Προσοτσάνη και τον Καλό Αγρό. Εκεί αποτυπώνεται και ο τρόπος με τον οποίο το παιδί, δηλαδή ο αφηγητής, συμμετέχει σε κορυφαία γεγονότα όπως η κηδεία και ο θάνατος βλέποντάς τα μέσα από την δική του αθωότητα. Ταυτόχρονα περιγράφω την καθολική συμμετοχή των ανθρώπων στα χωριά, σε γεγονότα όπως αυτό του αποχαιρετισμού. Υπήρχαν κοινότητες με όλη την σημασία της λέξης. Ταυτόχρονα περιγράφω και όλη την οργανική συνύπαρξη με την φύση και τα ζώα όπως τα ζήσαμε στα χωριά μέχρι το 1990” σημειώνει ο συγγραφέας μιλώντας στα “Χ”.
Τόσο στο συγκεκριμένο βιβλίο πάντως όσο και στα προηγούμενα ο Δραμινός συγγραφέας ξεδιπλώνει έμμεσα ή άμεσα μέσα από την δουλειά του την σχέση του με τις τοπικές κοινωνίες όπου μεγάλωσε. Μέσα από συνήθως μικρές ανθρώπινες ιστορίες ξεδιπλώνεται η ίδια η πορεία της περιοχής μας μέσα στον χρόνο.
“Με ενδιαφέρει το ανθρώπινο – ιστορικό μέρος αυτών των περιοχών. Με ενδιαφέρει πάντα και το μεγαλύτερο κάδρο αλλά ταυτόχρονα και οι μικρές ανθρώπινες ιστορίες. Μέσα και από αυτές βγάζει κανείς συμπεράσματα. Ακόμη και στο «Σπίτι παιδιού», υπάρχουν ορισμένες λοξές αναφορές. Μιλάω για τους μετανάστες που έφυγαν στη Γερμανία. Βάζω το κομμάτι των Ποντίων και διαφόρων εθίμων της περιοχής. Βάζω το κομμάτι της Μικρασιάτισσας γιαγιάς μου που δεν μίλησε ποτέ ελληνικά. Υπάρχουν κομμάτια για τον εμφύλιο αλλά χωρίς να γίνεται προπαγάνδα. Με τα μάτια ενός παιδιού που βλέπει και απλά έχει απορίες” δηλώνει ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου.
Το βιβλίο του “Σπίτι Παιδιού” γράφτηκε τον Σεπτέμβρη του 2019 και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Στους έξι μήνες της κυκλοφορίας του ωστόσο το βιβλίο πήγε πάρα πολύ καλά από πλευράς κυκλοφορίας. Αναπάντεχα βέβαια συνάντησε την περίοδο της καραντίνας με αποτέλεσμα να φρενάρει την πορεία του όπως και χιλιάδες άλλα πράγματα στη χώρα μας. Το βιβλίο παρουσιάστηκε στην Αθήνα και στην Πάτρα, ωστόσο ακυρώθηκαν λόγω της καραντίνας οι παρουσιάσεις στην Θεσσαλονίκη και τη Δράμα που θα γίνουν όμως στην συνέχεια. Υπάρχει μάλιστα και το ενδεχόμενο στο τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου, η παρουσίαση του βιβλίου “Σπίτι Παιδιού” να γίνει στην αυλή του ομώνυμου σπιτιού στην Πλατανιά.
Για την υποψηφιότητα του βιβλίου για βράβευση από το περιοδικό «Αναγνώστης» ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου επισημαίνει «Είναι μια επιπλέον αναγνώριση γιατί νοιώθεις ότι το βιβλίο πάει καλά. Το βασικό είναι να διαβαστεί από τον κόσμο. Ευπρόσδεκτη είναι η υποψηφιότητα και γιατί όχι ένα βραβείο. Το σημαντικό όμως είναι, από μόνο του το βιβλίο, να έχει την δύναμη να κατακτήσει πολλούς αναγνώστες…».
Υπενθυμίζεται ότι τόσο ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου με προηγούμενο βιβλίο του που είχε τον τίτλο “Δραμάιλο” όσο και ο επίσης Δραμινός Δημήτρης Αθηνάκης με το βιβλίο “Φτηνό κρεβάτι” βρέθηκαν ανάμεσα στους διεκδικητές των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2019.
“Τα βιβλία που έχω γράψει είναι κατά καιρούς υποψήφια για βράβευση όπως έγινε και με το “Δραμάιλο”. Αυτό σημαίνει ότι στη διάρκεια των 14 χρόνων της πορείας μου κάτι έχει αναγνωριστεί” σημειώνει ο συγγραφέας, ο οποίος παρόλα αυτά επισημαίνει ότι οι βραβεύσεις δεν είναι για τον ίδιο εφαλτήριο. “Εφαλτήριο είναι η εσωτερική ανάγκη που δημιουργείται για να βγει αυτή η δουλειά” σημειώνει ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου και εξηγεί ότι υπάρχουν ήδη ιδέες για κάποια επόμενα λογοτεχνικά βήματα, τα οποία όμως δεν θέλησε να αποκαλύψει.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here