Άρχισαν χθες 21 Μαΐου και ολοκληρώνονται αύριο έως τις 23 Μαΐου τα Αναστενάρια στη Μαυρολεύκη που φέτος είναι αφιερωμένα στη μνήμη του μεγάλου μας λαογράφου Γιώργου Αικατερινίδη που έφυγε από τη ζωή το 2025, όπως τόνισε μιλώντας στα ΧΡΟΝΙΚΑ της Δράμας, η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρολεύκης κ. Ελένη Ευθυμιάδου.
Η ίδια ανέφερε ότι το βράδυ της Πέμπτης οι εκδηλώσεις άρχισαν με την πυροβασία των Αναστενάρηδων στο εξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και συνεχίζονται σήμερα Παρασκευή στις 20.00, στον ίδιο χώρο με μουσικοχορευτική εκδήλωση και με την συμμετοχή πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής. Συγκεκριμένα του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρολεύκης, του Πολιτιστικού Συλλόγου Μικροχωρίου «Παναγία Σουμελά» και του Μουσικοδραματικού Συλλόγου Χωριστής. Αμέσως μετά τη μουσικοχορευτική εκδήλωση θα ακολουθήσει παραδοσιακό γλέντι με μουσικό σχήμα. Αύριο Σάββατο, τελευταία ημέρα των εκδηλώσεων, στις 21.00, θα γίνει εκ νέου πυροβασία των Αναστενάρηδων.
Στα χνάρια της συλλογικής μνήμης και στην πορεία των παραδοσιακών δρωμένων στην περιοχή μας, τα Αναστενάρια είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ανεξήγητα τελετουργικά της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Οι μυημένοι της παράδοσης ακολουθούν με ευλάβεια ένα τελετουργικό πλαίσιο, το οποίο περιλαμβάνει συγκεντρώσεις με ιερό χαρακτήρα στο παραδοσιακό «κονάκι», την καρδιά του εθίμου, πομπές με την εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και ηχοχρώματα αρχαία, με τους ήχους παραδοσιακών οργάνων. Κατά την πυροβασία οι Αναστενάρηδες, κρατώντας εικόνες βαδίζουν χωρίς υποδήματα πάνω σε ένα στρώμα από πυρακτωμένα κάρβουνα, δείχνοντας τη δύναμη της πίστης και μεταφέροντας το πνεύμα της παράδοσης.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των φετινών εκδηλώσεων είναι ότι αυτές είναι αφιερωμένες στον αείμνηστο Γιώργο Αικατερινίδη, για τον οποίο ο κ. Γιάννης Παπουτσής, πρόεδρος του Κέντρου Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας, ανέφερε «Ο Γιώργος Αικατερινίδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, ήταν Σητειακής καταγωγής, έζησε δε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Νεάπολη και τον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου. Ήταν Πτυχιούχος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Έρευνας Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, όπου υπηρέτησε συνεχώς από το 1963 έως το 2001. Είχε μακροχρόνια εμπειρία στην επιτόπια έρευνα, πραγματοποίησε πάνω από εξήντα επιστημονικές αποστολές ιδιαίτερα σε περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας, της Θράκης και της Κρήτης, αποθησαυρίζοντας πλούσιο λαογραφικό υλικό με καταγραφή, ηχογράφηση, φωτογράφιση και, πρωτοποριακά με κινηματογράφηση. Είχε δημοσιεύσει πληθώρα εργασιών αυτοτελώς ή σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά Συνεδρίων, καθώς και μεγάλο αριθμό λαογραφικών άρθρων σε εγκυκλοπαίδειες και διάφορα έντυπα.
Είχε λάβει μέρος σε πλείστα Λαογραφικά Συνέδρια, δίδαξε Λαογραφία σε Σεμινάρια κ.ά. Είχε δώσει διαλέξεις στην Αθήνα καθώς επίσης σε πολλές επαρχιακές πόλεις και στην Κύπρο. Ήταν μέλος σε Διοικητικά Συμβούλια σημαντικών Συλλόγων και Φορέων.
Στις ομιλίες, ανακοινώσεις και εισηγήσεις του αν εντρυφήσει κανείς ανοίγουν οι ορίζοντές του και αντιλαμβάνεται τη σημαντικότητα της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς μας στην αναπτυξιακή της διάσταση.
Στην περιοχή μας το 1996 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης Καλής Βρύσης και το 1998 Επίτιμο Μέλος του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Μοναστηρακίου.
Στην Μαυρολεύκη συνδέθηκε στενά με τον πρώην Πρόεδρο της Κοινότητας Ισαάκ Χαρπαντίδη και όλα τα Αναστενάρια πριν από 1996. Κατέγραψε ιστορίες, μαρτυρίες, αφηγήσεις που τις αποτύπωσε στο βιβλίο του: «Τα ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ στη Μαυρολεύκη Δράμας», και που εξέδωσε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας το 2001.
Άφησε έτσι το στίγμα και το πνευματικό του αποτύπωμα για το χωριό και το δρώμενο.
Ο Γιώργος Αικατερινίδης αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη γνώση, στη μνήμη και στον άνθρωπο. Όπως ο ίδιος αποδέχθηκε και μετουσίωσε το έργο του σε ποίημα ανώνυμου: «… Παλαιϊνά κατέγραψα οι νέοι να τα κατέχουν, να δουν από πού κρατούν και ποιους προγόνους έχουν. Μη χάσουνε τις ρίζες τους και τα προγονικά τους, να σέβονται να τα τηρούν και αυτοί και τα παιδιά τους. Πάνω στα πόζαρα του ψες το σήμερα βαδίζει, ρίζα στυλώνει το δεντρί και ανθίζει και καρπίζει. Το σήμερα σέρνει το ψες φεύγει η ζωή με φούρια, όποιος κατέχει τα παλιά τιμάει και τα καινούργια».
Η απώλειά του δεν είναι μόνο δικό μου ή οικογενειακό πένθος· είναι απώλεια για την ελληνική επιστήμη, για την κοινωνική Ανθρωπολογία, τη Λαογραφία, για όλους όσοι πιστεύουμε, υπηρετούμε και διακονούμε τον λαϊκό μας πολιτισμό, τα ήθη και έθιμά μας, και πως αυτός αποτελεί τον πιο ζωντανό πυρήνα της ιστορικής μας ταυτότητας».