Μπορεί να γίνει περιβαλλοντικά φιλικότερος ο τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων του Δήμου της Δράμας και των υπολοίπων δήμων της περιοχής; Σίγουρα ναι και αυτό δεν αφορά μόνο τον τομέα της ανακύκλωσης και της μείωσης του όγκου των απορριμμάτων που καταλήγουν στις χωματερές μέσα από αυτή τη διαδικασία, αλλά συνολικά τον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.
Όλα αυτά βέβαια υπό προϋποθέσεις. H καύση των απορριμμάτων είναι μια επιλογή που ακολούθησαν άλλες περιοχές στην Ευρώπη, όπως για παράδειγμα η Βιέννη. Ωστόσο τουλάχιστον για την περίπτωση της καύσης των απορριμμάτων δεν λείπουν και οι αντίθετες απόψεις, όπως αυτές που έχουν εκφραστεί στη χώρα μας, από οργανώσεις όπως και η Greenpeace.
Ο Δήμαρχος Δράμας, Γιώργος Παπαδόπουλος, ο Δήμαρχος Παρανεστίου, Τάσος Καγιάογλου και ο Δήμαρχος Προσοτσάνης, Θεόδωρος Αθανασιάδης, μαζί με άλλους αυτοδιοικητικούς από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη βρέθηκαν, μέσω επίσκεψης που διοργάνωσε η ΔΙΑΑΜΑΘ στη Βιέννη, από τις 28 Νοεμβρίου έως χθες 1η Δεκεμβρίου 2025.
Πιο συγκεκριμένα στην επίσκεψη συμμετείχε ο Πρόεδρος της ΔΙΑΑΜΑΘ Α.Α.Ε. και Δήμαρχος Δράμας, Γεώργιος Παπαδόπουλος, μαζί 8 ακόμη δημάρχους της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το ταξίδι αφορούσε την ενημέρωση για σύγχρονα συστήματα διαχείρισης στερεών αποβλήτων και την αξιολόγηση τεχνολογικών λύσεων που μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων στην περιοχή μας.
Έτσι οι δήμαρχοι ενημερώθηκαν αναλυτικά για τη στρατηγική του Δήμου Βιέννης στη διαχείριση απορριμμάτων, που πραγματοποιείται με προηγμένα μοντέλα χωριστής συλλογής και ανακύκλωσης αλλά και ενεργειακής αξιοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της καύσης απορριμμάτων σε μονάδες υψηλής περιβαλλοντικής συμμόρφωσης. Αυτό μάλιστα που ειπώθηκε από τους υπευθύνους της μονάδας που επισκέφθηκαν, ήταν ότι η ρύπανση που προκαλείται στο περιβάλλον από τον τρόπο αυτό διαχείρισης απορριμμάτων είναι πολύ μικρότερη από τη σημερινή ταφή των απορριμμάτων και ισοδυναμεί με τη ρύπανση που προκαλούν στο περιβάλλον οι θερμικοί κινητήρες των αυτοκινήτων. Παράλληλα αναφέρθηκε ότι από την καύση των απορριμμάτων και το συγκεκριμένο τρόπο διαχείρισης, παράγεται και ενέργεια η οποία διοχετεύεται για οικιακή χρήση.
Στους δημάρχους παρουσιάστηκαν ακόμη τρόποι διαλογής, συστήματα ενεργειακής ανάκτησης, που επιτυγχάνουν σημαντικά αποτελέσματα στην ανακύκλωση αλλά και πολύ μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ταξίδι αυτό αποτέλεσε μια σημαντική ευκαιρία ενημέρωσης, πιο κοντά σε μια φιλικότερη προς το περιβάλλον, διαχείριση των απορριμμάτων, σύμφωνα με τους υπευθύνους της μονάδας. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από την ενημέρωση αυτή, η καύση των απορριμμάτων στη Βιέννη, με αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους θα μπορούσε να είναι ένα καλό παράδειγμα για μια βιώσιμη διαχείριση των υλικών που σήμερα καταλήγουν στις χωματερές και την ταφή, επιβαρύνοντας πάρα πολύ το περιβάλλον. Η δε παραγωγή ενέργειας από την καύση, μπορεί να είναι ένας ακόμη επιπρόσθετος λόγος για να σκεφτούν οι αρμόδιοι τον τρόπο αυτό διαχείρισης ως επιλογή για το μέλλον.
Ίσως είναι νωρίς να μιλήσει κανείς για αποφάσεις σε επίπεδο ΔΙΑΜΑΑΘ και περιφέρειας ΑΜΘ, αλλά αυτή η επίσκεψη, αν μη τι άλλο, προκάλεσε ισχυρό ενδιαφέρον στους δημάρχους της περιοχής μας, που είδαν και ενημερώθηκαν για εντελώς διαφορετικά πρότυπα διαχείρισης απορριμμάτων τα οποία μπορούν, αν υιοθετηθούν, να αλλάξουν τη στρατηγική που υπάρχει σήμερα στην περιφέρειά μας.
Η άλλη άποψη και η κριτική για την καύση των απορριμμάτων
Βέβαια η επιλογή της καύσης των απορριμμάτων, ως μέσο για τη διαχείρισή τους, έχει αντιμετωπίσει και ισχυρή κριτική όπως και αντιδράσεις, τουλάχιστον στην χώρα μας, ενώ ανακοίνωση για το θέμα αυτό έχει εκδώσει και η Greepeace. Η οργάνωση σε δημοσίευμά της στις 16 Σεπτεμβρίου του 2025, ανέφερε ότι η καύση απορριμμάτων είναι αχρείαστη, ακριβή, επικίνδυνη και δεσμευτική.
Στο ίδιο δημοσίευμα η οργάνωση αναφέρει ότι «Στην Ελλάδα, δύο φορές μέχρι σήμερα (το 1995 και το 2010) έχει προωθηθεί και απορριφθεί η καύση απορριμμάτων, επειδή θεωρήθηκε Ακριβή, Επικίνδυνη και Δεσμευτική για την κοινωνία. Σήμερα, επανέρχεται η καύση με ένα επιπλέον μειονέκτημα: είναι και ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ! Στις προθέσεις όλων των δια-
χρονικών σχεδιασμών Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΔΣΑ) στην Ελλάδα, υπήρχε και υπάρχει η προοπτική της καύσης. Έτσι, για να δρομολογηθεί σήμερα η καύση ως αναγκαία,
ως χώρα (με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) 2020-2030 και το Nόμο 4819/2021) έχουμε θέσει ως εθνικό στόχο για ελαχιστοποίηση της ταφής στο max 10% των παραγόμενων ΑΣΑ έως το 2030, παρότι η σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία δίνει χρονικό ορίζοντα επίτευξης του στόχου αυτού έως το 2035 και με δυνατότητα παράτασης έως το 2040. Παράλληλα, σχεδιάζονται οι Μονάδες Επεξεργασίας Αποβλήτων ή Μονάδες Ανάκτησης
Ανακύκλωσης (ΜΕΑ/ΜΑΑ) για να παράγουν περισσότερο καύσιμο υλικό, αντί για όσο γίνεται περισσότερο ανακυκλώσιμο ή κομποστοποιήσιμο υλικό.
Οι ΠΜΚΟ (Περιβαλλοντικές μη Κυβερνητικές οργανώσεις) επεξεργάστηκαν όλα τα διαθέσιμα δεδομένα και τεκμηριώνουν ότι: Ο ευρωπαϊκός στόχος ταφής <10% μπορεί να επιτευχθεί
και χωρίς καύση μέχρι το 2035. Η πολιτική με έμφαση στην Πρόληψη, στην προετοιμασία για Επαναχρησιμοποίηση και στην Διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ), σε σχέση με την καύση,
δημιουργεί πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας και εξοικονομεί πολύ περισσότερη ενέργεια. Και οι πιο σύγχρονες μονάδες καύσης συνεχίζουν να εκπέμπουν επικίνδυνους αέριους ρύπους, έστω και πολύ λιγότερους σε σχέση με το παρελθόν, ενώ παράγουν και επικίνδυνα στερεά απόβλητα, που δεν μπορούν να διατεθούν σήμερα στην Ελλάδα. Από το τεράστιο επενδυτικό κόστος, την ακριβή λειτουργία, την επιπλέον επιβάρυνση λόγω ένταξης των μονάδων καύ-σης στο Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ), με σχετικά συντηρητικές εκτιμήσεις και χωρίς επιβάρυνση με ΦΠΑ προκύπτει για το 2035 ένα συνολικό κόστος για τις 6 μονάδες καύσης της τάξη των 223-363 εκατ. € ετησίως (ή 189-308 €/t), που εάν
ολόκληρο επιβαρύνει τους ΦΟΔΣΑ/ΟΤΑ, θα χρειαστεί να αυξηθούν μεσοσταθμικά τα δημοτικά τέλη κατά 17-28%!
Οι ΠΜΚΟ προτείνουν το αυτονόητο, που προκύπτει από τις ευρωπαϊκές Οδηγίες και την εμπειρία των σύγχρονων κοινωνιών, ότι για να επιτευχθεί ο ευρωπαϊκός στόχος για Δια-
λογή στην Πηγή (ΔσΠ) των ΑΣΑ κατά 65%, καθώς και ο στόχος για ταφή <10%, μέχρι το 2035, οι προκλήσεις του σήμερα και του αύριο για την Ελλάδα είναι: Η Πρόληψη, η Προετοιμασία για Επαναχρησιμοποίηση και η Διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ) με αξιοποίηση,
όπως π.χ. η ανακύκλωση, η κομποστοποίηση και η αναερόβια χώνευση, δηλ. ΧΩΡΙΣ ΘΕΡΜΙΚΕΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ. Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι απαιτείται ως Πολιτεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κοινωνία να ενώσουμε τις δυνάμεις μας…».