Την απογοήτευσή του για την εξέλιξη της αναμέτρησης, αλλά και την απόλυτη ικανοποίησή του για την προσπάθεια των ποδοσφαιριστών και τη στήριξη του κόσμου, εξέφρασε ο προπονητής της Δόξας, Γιώργος Αγγελίδης, μετά το τέλος του αγώνα με τον Ηρακλή Θερμαϊκού. Παρά την ήττα, ο τεχνικός των «μαυραετών» στάθηκε στην εικόνα της ομάδας, στην παρουσία των φιλάθλων, αλλά και σε πρόσωπα που ξεχώρισαν, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα αισιοδοξίας για τη συνέχεια.
Όσα ανέφερε ο Γιώργος Αγγελίδης: «Είναι ένα παιχνίδι που δεν έχουμε καταλάβει πως το χάσαμε. Με δύο ευκαιρίες, δεχθήκαμε δύο γκολ. Νομίζω ότι η μία δεν ήταν καν ευκαιρία. Εμείς επιμείναμε. Προσπαθήσαμε να ισορροπήσουμε το ματς. Είχαμε τις στιγμές μας, πολύ καλές στιγμές μέσα στο παιχνίδι, αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε γκολ. Νομίζω όμως ότι κυνηγήσαμε το παιχνίδι ορθολογικά, ήρεμα, με στόχο να βάλουμε τη μπάλα μέσα στην περιοχή και θέλω να δώσω συγχαρητήρια για τη προσπάθεια των παιδιών μέχρι το τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων. Εκεί που θέλω να σταθώ όμως, είναι σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο που ήρθε σήμερα στο γήπεδο, στήριξε την ομάδα και τους ποδοσφαιριστές, σε ένα παιχνίδι στο οποίο δεν υπήρχε στόχος. Είχε χαθεί ο στόχος. Θεωρώ ότι όσο υπάρχει αυτός ο κόσμος που αγαπάει την ομάδα τόσο πολύ, νομίζω ότι αυτή η ομάδα δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει. Είναι σπουδαίο να έχει έναν λαό από πίσω να την υποστηρίζει, ακόμα και στα δύσκολα. Δεν έχω ξαναζήσει ένα παιχνίδι μέσα στο γήπεδο μας να χάνουμε 0-2 και ο κόσμος να τραγουδάει και να φωνάζει τα ονόματα μας. Αυτό είναι υπέροχο. Είναι μια σπουδαία παρακαταθήκη που έχει αφήσει η ομάδα τη φετινή χρονιά και μόνο αισιόδοξα μηνύματα για το μέλλον μπορεί να αφήσει. Επίσης, θέλω να αναφερθώ και στον Αλέξη Κόντο, ο οποίος είναι ένα παιδί γέννημα-θρέμμα της ομάδας. Είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους νέους αθλητές. Έχω την τύχη να συνεργάζομαι ένα χρόνο μαζί του και για αυτό νιώθω πάρα πολύ τυχερός. Νομίζω ότι η χρονιά στο γήπεδο μας δεν τελειώνει όμορφα γιατί χάσαμε το παιχνίδι. Είναι άδικο αυτό για την ομάδα και για όσα έχει προσφέρει όλο αυτόν τον χρόνο, αλλά οφείλουμε να το αποδεχθούμε. Οφείλουμε να χειροκροτήσουμε τα παιδιά για ακόμη μια φορά. Μας μένει ακόμα ένα παιχνίδι με τον Ποσειδώνα Μηχανιώνας, το οποίο και εκείνο θα το παλέψουμε με τη βαριά φανέλα που φοράμε και τη βαριά ιστορία που έχει».