Σε μια εποχή κατά την οποία ο ερασιτεχνικός αθλητισμός δοκιμάζεται σε πολλά επίπεδα υπάρχουν παραδείγματα συλλόγων που συνεχίζουν να λειτουργούν με συνέπεια, στρατηγική σκέψη και πίστη στην αποστολή τους. Ο Αθλητικός Όμιλος Προσοτσάνης αποτελεί ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Πίσω από τη συνεχή και σταθερή παρουσία του σωματείου στο άθλημα του χάντμπολ, βρίσκεται η οργανωμένη προσπάθεια μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν βαθιά στον ρόλο του αθλητισμού ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης. Ο πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου Προσοτσάνης, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, με μακρά θητεία και σαφές όραμα, μιλά στα ΧΡΟΝΙΚΑ της Δράμας για τις στρατηγικές επιλογές του συλλόγου, τις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει και τους στόχους που έχουν τεθεί για το μέλλον, δίνοντας μια ειλικρινή και τεκμηριωμένη εικόνα ενός σωματείου που παραμένει προσηλωμένο στην προώθηση του αθλητισμού ως φορέα παιδείας, συνοχής και ουσιαστικής προσφοράς στην κοινωνία.
Για τους στόχους της ομάδας: «Βασικοί στόχοι είναι να δημιουργήσουμε και πάλι ομάδες ανταγωνιστικές στα ηλικιακά, οι οποίες θα συμμετέχουν στις τελικές πανελλήνιες φάσεις. Ουσιαστικά με τη φετινή χρονιά ολοκληρώθηκε η πορεία της συγκεκριμένης ομάδας κορασίδων, η οποία τα δύο τελευταία χρόνια κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και αυτά τα κορίτσια την επόμενη χρονιά θα αποτελούν τη βάση της ομάδας για την Α2».
Για τις δυσκολίες: «Τα περισσότερα κορίτσια, και εδώ είναι το δυστύχημα για τις ομάδες της επαρχίας, θα είναι του χρόνου στην Γ΄ Λυκείου, οπότε θα δώσουν περισσότερη βάση στα μαθήματα τους, και αυτό είναι ένα μέρος της φιλοσοφίας μας. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά με τη μοριοδότηση και βέβαια όταν φτάνει η χρονιά των εξετάσεων τα αφήνουμε πιο χαλαρά για να μπορέσουν να αφοσιωθούν στα μαθήματα τους και να περάσουν και να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τη μοριοδότηση που έχουν εξασφαλίσει. Το κακό με τις μικρές ομάδες, όπως είμαστε εμείς, είναι το γεγονός ότι αυτά τα παιδιά περνάνε στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, φεύγουν αναγκαστικά από την ομάδα και η ομάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει αυτά τα παιδιά μετά τα 18 τους, ώστε να θέσει έναν μεγαλύτερο, πέρα από τις πανελλήνιες θέσεις στις ηλικιακές κατηγορίες, στόχο. Να θέσει και να πετύχει έναν στόχο που είναι η άνοδος της ομάδας στην Α1 Γυναικών. Αυτό είναι το βασικότερο πρόβλημα στην επαρχία, γιατί τα παιδιά αν φύγουν για να σπουδάσουν, κάποια από αυτά πηγαίνουν σε πόλεις που έχουν ομάδες χάντμπολ και τους δίνουμε τη δυνατότητα να παίξουν εκεί, αλλά τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά δεν επιστρέφουν πίσω και δεν δίνεται η δυνατότητα να στηθεί μια ομάδα με έμπειρες χαντμπολίστριες που να μπορούν να ανταπεξέλθουν στην Α1 κατηγορία. Εμείς αναγκαστικά αγωνιζόμαστε στην Α2 Γυναικών με κορίτσια τα οποία είναι μέχρι 18 χρονών. Βέβαια η συμμετοχή στην Α2 βοηθά ώστε τα κορίτσια να έχουν περισσότερα παιχνίδια. Εδώ υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα στην επαρχία και στη δική μας περιοχή, στην οποία δεν έχει πολλές γυναικείες ομάδες, οπότε τα παιχνίδια των παιδιών είναι μετρημένα. Όσο λιγότερα παιχνίδια έχεις, τόσο λιγότερο μπορείς να προετοιμάσεις την ομάδα σου για τους μεγάλους αγώνες. Αν δεν υπάρχουν συχνά παιχνίδια δεν μπορεί να βρει τον ρυθμό της μια ομάδα, να δεθεί και να παίξει καλύτερα. Εμείς τα καταφέρνουμε να είμαστε πάντα στις κορυφαίες θέσεις στα ηλικιακά πρωταθλήματα στην Ελλάδα, γιατί έχουμε τρεις άξιους προπονητές, τον Πέτρο Δρανόβαλη, τον Γιώργο Κιάκο και τη Μαρία Σεβδίλη».
Για το αν υπάρχουν αθλητές και αθλήτριες που έχουν κάνει το επόμενο βήμα σε μεγαλύτερη ομάδα ή στην Εθνική: «Στην Εθνική Ανδρών αυτή τη στιγμή έχουμε τρία παιδιά, γέννημα θρέμμα της Προσοτσάνης που αναδείχθηκαν μέσα από τον Α.Ο Προσοτσάνης. Ο Λευτέρης Παπάζογλου, ο Θανάσης Παπάζογλου και ο Αχιλλέας Τόσκας. Τα κορίτσια που προέρχονται από τον ΑΟ Προσοτσάνης και συμμετέχουν ως βασικές στην Εθνική Γυναικών είναι τέσσερα. Η Χρύσα Στουγιανίδου που παίζει στη Νέα Ιωνία, πρωταθλήτρια και κυπελλούχο ομάδα, η Αβραμίνα Σεβδίλη που παίζει στον ΠΑΟΚ, η Βάγια Αμβροσιάδου που αγωνίζεται στην Αναγέννηση Άρτας και η τερματοφύλακας της Εθνικής Γυναικών Μάγδα Κεπεσίδου η οποία αγωνίζεται στη Νέα Ιωνία, έχει κάνει μια τεράστια καριέρα και μέσα από τον ΑΟ Προσοτσάνης έγινε γνωστή. Υπάρχουν και άλλες παίκτριες που δεν αγωνίζονται στην Εθνική αλλά παίζουν στην Α1. Η Μαρία Πάππου στην ΑΕΚ, η Ευθυμία Τσιαμουρά στο Πανόραμα. Σημαντική διάκριση φέτος ήταν και η πρώτη συμμετοχή της Ευαγγελίας Στόϊκου και της Δωροθέας Στεφανίδη με την Εθνική Ομάδα στη Μεσογειάδα Γυναικών».
Για το πώς κρίνει την ανάπτυξη του γυναικείου χάντμπολ στην Ελλάδα «Βρίσκεται σε μια ανοδική πορεία. Η Εθνική έχει κάνει κάποιες αξιόλογες πορείες στους ευρωπαϊκούς ομίλους, γιατί πάντα ο καθρέφτης όλων των αθλημάτων είναι οι εθνικές ομάδες και μέσα από αυτές σιγά-σιγά μεγαλώνει και αναπτύσσεται κάθε άθλημα. Θα μπορούσε όμως να κάνει πολύ περισσότερα βήματα αν ασχολούνταν πιο ενεργά η Ομοσπονδία με το γυναικείο χάντμπολ. Δυστυχώς στα γυναικεία αθλήματα δεν δίνεται τόση έμφαση».
Για την επαναλειτουργία της αντρικής ομάδας: «Από την ερχόμενη χρονιά θα επαναλειτουργήσει και η αντρική ομάδα, η οποία θα αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική, καθώς κάποια από τα παιδιά που έφυγαν ξαναγύρισαν και εξέφρασαν την επιθυμία τους για τη δημιουργία της ομάδας, κάτι το οποίο η διοίκηση δέχθηκε με μεγάλη χαρά. Από φέτος η ομάδα, η οποία θα είναι πολύ αξιόμαχη με τα παιδιά που έχουν έρθει, θα αγωνιστεί στη Β΄ Εθνική με στόχο σε 1-2 χρόνια να ανέβει στην Α2. Ουσιαστικά πρόκειται για την επάνοδο των δικών μας αθλητών που τελείωσαν τις σπουδές τους και για κάποια νέα παιδιά από την Προσοτσάνη και τη Δράμα».
Για το ποιο είναι το κίνητρο που συνεχίζει ο σύλλογος να επενδύει στο γυναικείο χάντμπολ: «Ξεκινήσαμε το γυναικείο χάντμπολ το 2004 όταν εγκαινιάστηκε το γυμναστήριο Προσοτσάνης. Εκείνη την εποχή το ποδόσφαιρο της Προσοτσάνης ήταν πολύ ψηλά, οπότε τα αγόρια έκλιναν προς το ποδόσφαιρο. Κάπου εκεί έπεσε η ιδέα να ασχοληθούμε με τα κορίτσια. Ουσιαστικά ο σύλλογος δίνει μεγαλύτερη βάση στα κορίτσια, γιατί υπάρχουν περισσότερα κορίτσια και δίνεται έτσι η δυνατότητα στους προπονητές να δουλέψουν καλύτερα. Παρά το γεγονός ότι το ποδόσφαιρο ελκύει το ενδιαφέρον των αγοριών έχουμε καταφέρει να παράγουμε και στο αντρικό χάντμπολ ταλέντα. Οι προπονητές Πέτρος Δρανόβαλης και Γιώργος Κιάκος κάνουν μια εξαιρετική δουλειά. Η Προσοτσάνη παίζει ένα τελείως διαφορετικό χάντμπολ από αυτό που παίζει η πλειοψηφία των γυναικείων ομάδων στην Ελλάδα. Οι περισσότερες ομάδες παίζουν ένα στατικό χάντμπολ. Εμείς παίζουμε γρήγορο χάντμπολ και οι επιθέσεις γίνονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Δυνατή άμυνα, γρήγορη επίθεση για να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες επιθέσεις».
Τέλος, ο κ. Παπαδόπουλος ανέφερε κλείνοντας ότι: «Είμαστε το μικρό γαλατικό χωριό που παίζει χάντμπολ. Επενδύουμε σε δικά μας παιδιά και στο θέμα της προπονητικής . Θέλουμε να σταθούμε και στεκόμαστε στα πόδια μας μέσω των δικών μας παιδιών και πάντα δίνουμε τη δυνατότητα σε αυτά τα παιδιά να προβάλουν το έργο τους, και αν το αξίζουν να φύγουν και παραπέρα, χωρίς να σταθούμε εμπόδιο σε τίποτα. Θέλουμε να προσφέρουμε στον τόπο. Η φιλοσοφία μας είναι να προσφέρουμε στον τόπο. Είναι μια διέξοδος ο αθλητισμός».
