Τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, στο χώρο της Οικολογικής Κίνησης Δράμας φιλοξενήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Ράπτη με τίτλο «Από τον σοσιαλισμό στη Βιωσιμότητα».
Η εκδήλωση έφερε στο επίκεντρο τον σοσιαλισμό, την αριστερά και την οικολογία, ανοίγοντας τη συζήτηση για τις πολιτικές συγκλίσεις και συνεργασίες στην Ελλάδα του σήμερα. Για το έργο μίλησε ο ίδιος ο συγγραφέας, ο οποίος είναι Περιφερειακός Σύμβουλος Θεσσαλίας και πρώην συμπρόεδρος του «Κόσμου – Πράσινη Συμφωνία», μαζί με την πρώην Βουλευτή και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, κ. Μαρία Γιαννακάκη, και τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κ. Νίκο Μαραντζίδη, ενώ τον συντονισμό της συζήτησης που αναπτύχθηκε, ανέλαβε ο Περιφερειακός Σύμβουλος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, κ. Στέργιος Ηλιόπουλος.
Σε δηλώσεις του στα «Χ» και άλλα τοπικά μέσα ο κ. Ράπτης σημείωσε: «Ο σοσιαλισμός κινητοποίησε εκατομμύρια ανθρώπους. Το αίτημα του σοσιαλισμού είναι για ειρήνη, για ευημερία και για ελευθερία. Και αυτά τα τρία επίδικα σήμερα πρέπει να τα θυμηθούμε. Μας τα υποσχέθηκε ο νεοφιλελευθερισμός εδώ και 40 χρόνια, αλλά μετά από 40 χρόνια μπορούμε να πούμε ότι αντί για ευημερία φέρνει εκπτώχευση, αντί για ελευθερία φέρνει τυραννία και αντί για ειρήνη φέρνει πόλεμο. Το μεγάλο γεγονός, είναι η τεράστια αύξηση των ανισοτήτων παγκοσμίως και σε κάθε χώρα ξεχωριστά, από τότε που ο νεοφιλελευθερισμός πήγε και πήρε κεφάλι. Και αυτό πρέπει με κάποιον τρόπο να αντιστραφεί. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε ένα είδος κοινωνικού συμβολαίου, ότι η πρόσβαση σε ορισμένα συλλογικά αγαθά, όπως είναι η στέγαση, η ύδρευση, η διατροφή, η ενέργεια, οι μετακινήσεις, η ασφάλεια, η παιδεία, η υγεία και τα λοιπά, είναι κάτι το οποίο όλοι οι άνθρωποι μπορούν να το ασπαστούν. Θα πρέπει να φτιαχτεί, όμως, ένα κίνημα που αυτό να το κατοχυρώσει και να σταματήσουμε να φερόμαστε στις δημόσιες δαπάνες με διαφορετικό τρόπο από ό,τι φερόμαστε στις ιδιωτικές. Δηλαδή, σήμερα, οποιαδήποτε κρατική δαπάνη τη θεωρούμε σπατάλη και οποιαδήποτε ιδιωτική κερδοφορία τη θεωρούμε θετική. Αυτό δεν ισχύει, ούτε το ένα είναι σωστό ούτε το άλλο».
Ο κ. Στέργιος Ηλιόπουλος είπε ότι η εκδήλωση αφορούσε, πέραν του βιβλίου και την παρουσίαση των προτάσεων για το πώς πρέπει να κινηθεί από δω και πέρα η χώρα μας, αλλά και πώς πρέπει να κινηθεί η Ευρώπη, ώστε να αντιστραφούν όσα έγιναν τα προηγούμενα χρόνια αλλά και τη πορεία της Ευρώπης προς την ακροδεξιά.
Η κ. Μαρία Γιαννακάκη δήλωσε για το βιβλίο του κ. Ράπτη ότι «Πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο, το οποίο είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του και για αυτό το καθιστά όχι μόνο επίκαιρο, αλλά ένα πραγματικό εγχειρίδιο στο οποίο κάποιος μπορεί να ανατρέχει ανά πάσα στιγμή. Γιατί συνδέει τη βιωσιμότητα με τα μεγάλα αιτήματα της εποχής που είναι ο σοσιαλισμός, που είναι η πορεία της αριστεράς. Η ιστορία, η πολιτική ζωή και τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών δείχνουν ότι η αριστερά δεν έχει ανταποκριθεί σε αυτό το αίτημα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς. Ζούμε σε μια εποχή με την επέλαση του τραμπισμού, όπου πραγματικά χτυπά το σκληρό πυρήνα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, χτυπά ζητήματα βιωσιμότητας και περιβάλλοντος, τα οποία θα τα θίξουμε και με αφορμή το βιβλίο. Αλλά η αριστερά έρχεται από πάρα πολύ μακριά. Και νομίζω ότι επειδή πράγματι, και λόγω των τελευταίων εξελίξεων, κινδυνεύουμε να φτάσουμε στο σημείο να μην υπάρχει αριστερό κόμμα στην Ελλάδα, για αυτό λοιπόν, χωρίς άγχος εκλογικής επιβίωσης, πρέπει να δουλέψουμε σοβαρά έτσι ώστε, πρώτα και κύρια, να κερδίσουμε το μεγάλο ζητούμενο που είναι η αξιοπιστία, η οποία, λόγω της περιόδου και λόγω κινήσεων κάποιων, έχει πληγεί σε μεγάλο βαθμό».
Ο κ. Νίκος Μαραντζίδης, ανέφερε: «Είναι ένα βιβλίο που με έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον, το έχω διαβάσει πολύ προσεκτικά και γεννά προβληματισμούς γύρω από τα ζητήματα του προοδευτικού χώρου, του σοσιαλισμού, της πολιτικής οικολογίας, που εμένα είναι η ενασχόλησή μου τα τελευταία πολλά χρόνια». Σε άλλο σημείο για την εξέλιξη της αριστεράς επεσήμανε: «Από το 1989 και μετά έχουν γίνει ιστορικές αλλαγές που έχουν αφήσει αποτυπώματα πολλών ειδών, σε μεγάλο βαθμό αρνητικά πάνω στην παγκόσμια αριστερά, αλλά ταυτόχρονα έχουν γεννήσει και νέους δρόμους σκέψης, υπέρβασης παλιών διαφορών και αντιθέσεων. Και νομίζω ότι και σε ό,τι αφορά τα νέα κόμματα στην Ελλάδα, που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση που αντιλαμβάνεστε, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη, νομίζω η συζήτηση για την σύγκλιση και την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου είναι πραγματικά πολύ επίκαιρη».