Νόσοι του περικαρδίου

0
4269

Αχιλλέας ΠαπαδόπουλοςΤου Αχιλλέα Παπαδόπουλου,
Ειδικού Καρδιολόγου


 

 

Μέρος Β’

 

Για τη διάγνωση της περικαρδίτιδας πολύ σημαντική είναι η λεπτομερής λήψη του ιατρικού ιστορικού. Έτσι, σε ένα νεαρό και κατά τα άλλα υγιές πρόσωπο με έντονο πόνο στο θώρακα και πυρετό, στο οποίο έχει προηγηθεί πριν 7-10 μέρες μία ίωση του αναπνευστικού, η περικαρδίτιδα θα είναι η πιο πιθανή διάγνωση. Η απλή επισήμανση ότι ο πυρετός έχει προηγηθεί της εμφάνισης του πόνου αποτελεί και απόδειξη της περικαρδίτιδας, αφού στη στεφανιαία νόσο, π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου, ο πυρετός εμφανίζεται πάντα μετά το πρώτο εικοσιτετράωρο του εμφράγματος. Η ακρόαση της καρδιάς είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική και στις περισσότερες περιπτώσεις αποκαλύπτεται ένα χαρακτηριστικό εύρημα της πάθησης, που είναι ο ήχος περικαρδιακής τριβής. Ο ήχος αυτός παράγεται από την τριβή των δύο πετάλων του περικαρδίου, καθώς η καρδιά συστέλλεται και διαστέλλεται.
Σημαντικά διαγνωστικά εργαλεία είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα, που μας επιτρέπει να διαχωρίσουμε την πάθηση από την ισχαιμία και το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, μπορεί να μιμείται το συμπτώματα της περικαρδίτιδας.
Η ακτινογραφία θώρακα συχνά αποκαλύπτει χαρακτηριστική διόγκωση της καρδιακής σιλουέτας από τη συλλογή υγρού στο περικάρδιο, όπως επίσης και το ηχοκαρδιογράφημα. Ειδικά το τελευταίο σήμερα αποτελεί την εξέταση αναφοράς για τη διάγνωση και την παρακολούθηση των ασθενών με περικαρδίτιδα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μπορεί να γίνει εκτίμηση της ποσότητας του περικαρδιακού υγρού, η οποία είναι δυνατόν από μικρή αύξηση στα 100 ή 200 ml να φτάσει τα 1000 ή και 2000 ml. Το τελευταίο, βέβαια, είναι μάλλον σπάνιο και συχνά συνδυάζεται από την κλινική εικόνα του tamponade, επιπωματισμού, δηλαδή συμπίεσης του μυοκαρδίου, ώστε να μην ανοίγουν ελεύθερα οι κοιλότητες κατά τη διαστολή.
Επιπλέον, το υπερηχογράφημα είναι μία απλή και ασφαλής εξέταση για τον ασθενή.
Ο αιματολογικός έλεγχος δίνει επιπρόσθετες πληροφορίες και δεν θα πρέπει να παραλείπεται σε καμία περίπτωση. Η γενική αίματος και η ταχύτητα καθιζήσεως αίματος θα επιβεβαιώσουν τη φλεγμονή, ενώ με εξειδικευμένες εξετάσεις μπορεί να απομονωθεί ο υπεύθυνος ιός ή το υπεύθυνο μικρόβιο ή να αναγνωριστεί κάποιο από τα άλλα, μη μικροβιακά αίτια που προκάλεσαν την περικαρδίτιδα.
Κατά περίπτωση και ειδικότερα όταν υπάρχει κλινική υποψία ότι η περικαρδίτιδα δεν οφείλεται σε μία απλή ίωση αλλά σε κάποια γενική πάθηση του οργανισμού, π.χ. όγκο ή κολλαγόνωση, μπορεί να γίνουν και άλλες στοχευμένες και περισσότερο ειδικές εξετάσεις, όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ