Ο Κώστας Παπάζογλου, παραμένοντας ενεργός και σταθερός παράγοντας στην προσπάθεια ενίσχυσης του συλλόγου με δεκαπέντε χρόνια παρουσίας στα διοικητικά του Ορφέα Χωριστής και πέντε ως πρόεδρος, μιλά στα ΧΡΟΝΙΚΑ της Δράμας περιγράφοντας τον σχεδιασμό για τη φετινή σεζόν, την οργανωτική βάση της ομάδας, που στηρίζεται στον εθελοντισμό και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, τις καθημερινές προκλήσεις και τη συνολική εικόνα του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, ενώ δεν παραλείπει να μιλήσει για τη φιλοσοφία του συλλόγου και για ανθρώπους-σημεία αναφοράς, όπως ο αείμνηστος Βασίλης Αθανασίου και ο Βαγγέλης Ουζούνης.
Όσα δήλωσε ο πρόεδρος του Ορφέα Χωριστής, Κώστας Παπάζογλου:
Για τους στόχους της ομάδας: «Έχουμε ως στόχο να προσπαθήσουμε να κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερη πορεία. Ο στόχος μας είναι η πρώτη πεντάδα. Έχουμε αρκετά παιδιά από το χωριό τα οποία ήδη έχουν ενηλικιωθεί και ποδοσφαιρικά, εκτός από ηλικιακά. Έχουμε παιδιά του 2008, τα οποία ήδη μετρούν δύο χρόνια με συμμετοχές στην κατηγορία. Ο κορμός των παικτών μας είναι από παιδιά γεννημένα το 2006, 19 με 20 χρονών παιδιά. Έχουμε μια πάρα πολύ δυνατή γενιά η οποία ξεκινά από το 2005 μέχρι το 2008 με ηλικίες από 16-17 μέχρι 21-22. Αυτή τη στιγμή αυτός είναι ο κορμός της ομάδας. Τόσα χρόνια χτίστηκε το κομμάτι να υπάρχουν παιδιά από την Ακαδημία και το χωριό και να έχουν αρκετή εμπειρία στην κατηγορία. Αυτή τη στιγμή τα παιδιά θεωρούν την κατηγορία δική τους. Δεν αισθάνονται ότι είναι κάτι δύσκολο για αυτούς. Αισθάνονται ότι η ομάδα έχει καθιερωθεί στην κατηγορία, αλλά είναι και πιο άνετοι να υπερασπιστούν το όνομα της ομάδος».
Για το δυνατό σημείο της ομάδας: «Είναι η οργάνωση της. Αυτή πηγάζει από την νοοτροπία του χωριού. Η Χωριστή είναι ένα μεγάλο χωριό με πολλά χρόνια πολιτιστικής δράσης και με έντονη δραστηριότητα πολλών κατοίκων σε αυτό το κομμάτι. Υπάρχει μαζικός εθελοντισμός σε όλες τις δράσεις. Αυτό πηγάζει από πολύ παλιά στη Χωριστή. Αυτή η νοοτροπία έχει μπολιαστεί σε όλους τους πολιτιστικούς συλλόγους στο χωριό. Δραστηριοποιούνται πολλοί σύλλογοι, φιλανθρωπικοί, πολιτιστικοί, οι οποίοι είναι πολύ ενεργοί μέσα στο χωριό. Είναι στη νοοτροπία του χωριού το να συμμετέχει ο κόσμος στα κοινά. Συμμετέχει και οικονομικά και αυτό έχει μια μαζικότητα. Αυτή είναι η βάση του ότι υπάρχουν σύλλογοι και είναι ενεργοί. Ένα τέτοιο κομμάτι είμαστε και εμείς».
Για τις μεγαλύτερες δυσκολίες και προβλήματα που αντιμετωπίζει η ομάδα: «Είναι η καθημερινότητα. Το βασικό κομμάτι είναι να κρατήσεις το τερέν του γηπέδου σε μια πολύ καλή κατάσταση. Είναι πολύ μεγάλοι χώροι. Εμείς έχουμε περίπου δυόμισι γήπεδα. Υπάρχει ένα κεντρικό γήπεδο, ένα βοηθητικό σχεδόν σε μέγεθος κανονικού και ένα ακόμα βοηθητικό. Το να κρατηθούν αυτοί οι τεράστιοι χώροι σε λειτουργία, από το πιο απλό πράγμα, που είναι το αυτόματο πότισμα, μέχρι το να γίνει η κοπή και η λίπανση σε έναν τέτοιο χώρο, είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουν οι ομάδες. Θα μπορούσε ίσως, επειδή αυτές οι εγκαταστάσεις ανήκουν στον δήμο, να είχε λυθεί σε κεντρικό επίπεδο, αλλά δεν ξέρω τόσα χρόνια γιατί δεν λύνεται. Έχει πέσει αυτό το βάρος πάνω σε εμάς. Φυσικά προσπαθούν να μας στηρίξουν ο δήμος και η κοινότητα, παρέχοντας μας το υλικό κομμάτι αλλά η δυσκολία της συντήρησης των εγκαταστάσεων παραμένει. Υπάρχει και η καθημερινότητα με τους παίκτες και αυτά που πρέπει να τους προσφέρουμε, και με τα παιδιά στην Ακαδημία. Γενικά είναι μια λειτουργία η οποία απαιτεί συνεχή δραστηριότητα και αν κάποιος θέλει να την κάνει καλά απαιτεί ακόμα περισσότερη δραστηριότητα».
Για το πώς βλέπει το επίπεδο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου χρόνο με τον χρόνο: «Είναι μειούμενο. Δεν ανεβαίνει. Το επίπεδο πέφτει και αυτό συμβαίνει γιατί και οι αθλητές και οι ομάδες μειώνονται. Αυτό ξεκίνησε την περίοδο της κρίσης. Βλέπουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλά χωριά, κυρίως τα μικρότερα, τα οποία προσπαθούν να κρατήσουν ένα γήπεδο, μια ομάδα, μια εκκλησία, ένα Δημοτικό Σχολείο. Όλα αυτά τα χωριά κάποτε έσφυζαν από ζωή και έπαιζαν ποδόσφαιρο. Ήταν δραστήρια σε όλα αυτά τα κομμάτια. Ο αθλητισμός γίνεται και με χρήματα και τα χρήματα έρχονται από χορηγίες. Αυτά τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν. Γίνεται μια δειλή προσπάθεια να αυξηθούν αλλά δεν είναι κάτι οργανωμένο σε κεντρικό επίπεδο. Εμείς δεν έχουμε καταλάβει ακόμα κάποια σοβαρότητα στην οργάνωση και στη στήριξη του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου».
Για τη φιλοσοφία του συλλόγου, η οποία προσανατολίζεται στην προσφορά και στην ενίσχυση της κοινότητας: «Πάντα όταν διοικείς ή είσαι σε ένα συμβούλιο ή παράγοντας σε ομάδα, πάντα οι βασικές αρχές προέρχονται από τον τόπο σου. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε κάτι διαφορετικό. Η Χωριστή θέλει τη μαζικότητα. Θέλει πάρα πολύ συμμετοχή, όπως με τα τουρνουά που διοργανώνονται και έρχεται ο κόσμος στο χωριό και μιλά για αυτό. Θέλουμε να υπάρχει η ποδοσφαιρική κουλτούρα. Μας ενδιαφέρει η προσπάθεια, μας ενδιαφέρουν αυτά τα κομμάτια, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Το ποδόσφαιρο είναι αθλητισμός, σου δίνει παιδεία, σου δίνει τη θωράκιση για να συνεχίσεις για να βγεις προς τα έξω στην κοινωνία. Αυτά τα κομμάτια μας ενδιαφέρουν. Πάντα μας ενδιέφεραν. Ο αθλητισμός έχει πολλά κομμάτια και προσπαθώντας μόνο για τη νίκη τα χάνεις. Πάντα επιλέγουμε τον δρόμο της μαζικότητας και της συμμετοχής».
Για το μήνυμα που θέλει να στείλει η ομάδα στους φίλους του ποδοσφαίρου: «Εμείς αυτό που θέλουμε είναι να βλέπουμε κόσμο και στο γήπεδο και στις δραστηριότητες μας. Αυτό μας γεμίζει τις μπαταρίες. Περισσότερο μας γεμίζει τις μπαταρίες η συμμετοχή του κόσμου με ανιδιοτελείς σκοπούς, παρά αυτό που νομίζουν μερικοί ότι είναι η νίκη ή ένα πρωτάθλημα ή κάτι τέτοιο. Όταν γυρίζεις πάνω στην κερκίδα και βλέπεις κόσμο, κάνεις μια εκδήλωση και βλέπεις κόσμο και βλέπεις ανθρώπους να σε βοηθάν και να σε στηρίζουν, αυτό είναι κάτι που θέλουμε εμείς για να συνεχίσουμε, και το να συνεχίσουν να υπάρχουν παράγοντες στο ποδόσφαιρο και να υπάρχουν ομάδες. Άνθρωποι με όραμα χρειάζονται και όρεξη και να υπάρχουν και άνθρωποι γύρω τους που να τους στηρίζουν».
Τέλος, ο Κώστας Παπάζογλου έκανε ξεχωριστή μνεία στον πρόεδρο Βασίλη Αθανασίου και στον αντιπρόεδρο Βαγγέλη Ουζούνη, λέγοντας τα εξής: «Ο Βασίλης Αθανασίου για εμένα ήταν ένα ξεχωριστό άτομο. Ήταν o επί 13 χρόνια πρόεδρος της ομάδας και ο άνθρωπος που άφησε χώρο σε εμάς να κινηθούμε, σε εμένα και τον φίλο μου τον Βαγγέλη Ουζούνη. Με τον Βαγγέλη είμαστε μαζί στον χώρο όλα αυτά τα χρόνια και μας έχει πλαισιώσει πάρα πολύ ικανός κόσμος σε όλη αυτή τη διάρκεια, αλλά ο Βασίλης για μας ήταν μια έμπνευση. Ήταν ένας άνθρωπος που ήθελε μόνο να προσφέρει και όχι να προβάλλεται. Αυτό το στοιχείο είναι μεγάλη υπόθεση στον παράγοντα. Κάποιοι άνθρωποι δεν γνώριζαν καν ότι ήταν πρόεδρος της ομάδος και έλεγε «αυτό είναι το προσόν μου, δεν είναι η δουλειά μου να με ξέρουν, αλλά να κάνω δουλειά». Ο Βασίλης για εμάς ήταν πηγή έμπνευσης. Έφυγε πολύ άδικα. Ένα σημείο στο οποίο πήγαμε να σταματήσουμε ήταν η φυγή του Βασίλη από τη ζωή, αλλά μετά πιστεύω μας έδωσε δύναμη αυτό και συνεχίσαμε. Πιστεύω ότι στο ποδόσφαιρο και γενικά στον αθλητισμό χρειάζονται πρώτα οι παράγοντες. Αν οργανώσεις μια ομάδα, ετοιμάσεις ένα γήπεδο, ετοιμάσεις τα αποδυτήρια και βρεις τους πόρους, από εκεί και πέρα θα βρεις χώρο να φέρεις παίκτες, προπονητές και όλα τα υπόλοιπα. Αυτό το κομμάτι είναι που χρειάζεται σαν βάση. Κάποιους ανθρώπους οι οποίοι να έχουν χρόνο και όραμα για να προσφέρουν. Ο Βασίλης ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Θέλω να αναφερθώ και στον Βαγγέλη Ουζούνη, ο οποίος είναι φίλος μου και μαζί για πολλά χρόνια προσπαθούμε να τρέξουμε το όραμα του Ορφέα. Πιστεύω ότι έχουμε κάνει πολλά πράγματα μαζί και ας ελπίσουμε ότι έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας να κάνουμε και άλλα».
