Σε μια ξεχωριστή βραδιά γεμάτη λέξεις, μουσικές και εικόνες από την Κρήτη, παρουσιάστηκε το νέο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου με τίτλο «Μεθυστής-Στα χώματα της Κρήτης», στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Δράμας.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Παραπληγικών Ν. Δράμας, σε συνεργασία με το Βιβλιοπωλείο Πάτσης και τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Δράμας, συγκεντρώνοντας φίλους της λογοτεχνίας και του πολιτισμού.
Για το βιβλίο μίλησε ο ίδιος ο συγγραφέας, μεταφέροντας στο κοινό τα βιώματα, τις ιστορίες και το ιστορικό υπόβαθρο που τον ενέπνευσαν, καθώς και την εσωτερική διαδρομή του πρωταγωνιστή. Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασαν η Αγλαΐα Κατσιγιάννη, Διεθνολόγος και Πρόεδρος του Συλλόγου Παραπληγικών Ν. Δράμας, και ο Άρης Κλειώτης, Απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας και συνεργάτης του Συλλόγου, προσδίδοντας θεατρικότητα και συναίσθημα στις λέξεις του συγγραφέα.
Την εκδήλωση συντόνισε ο νομικός Κωνσταντίνος Παρχαρίδης, ενώ η βραδιά επενδύθηκε μουσικά και χορευτικά από τα μέλη του Συλλόγου Κρητικών Δράμας «Η Μεγαλόνησος», προσφέροντας ένα γνήσιο άρωμα Κρήτης και τιμώντας την πλούσια παράδοση του νησιού που αποτελεί το σκηνικό της ιστορίας του «Μεθυστή».
Το κοινό αντάμειψε με θερμό χειροκρότημα όλους τους συντελεστές, ενώ ο συγγραφέας δεν παρέλειψε να συνομιλήσει με τους αναγνώστες του και να υπογράψει αντίτυπα του νέου του έργου. Μια βραδιά που άφησε το αποτύπωμά της στη λογοτεχνική ζωή της πόλης και φώτισε με ιδιαίτερο τρόπο τα χώματα της Κρήτης μέσα από τις σελίδες του Γιάννη Καλπούζου.
Όπως μας ανέφερε η κ. Αγλαΐα Κατσιγιάννη, πρόεδρος του Συλλόγου Παραπληγικών Ν. Δράμας, «Με τον Γιάννη Καλπούζο έχουμε χρόνια μια φιλία και μια συνεργασία. Τα τελευταία του τέσσερα βιβλία, αν δεν κάνω λάθος, τα παρουσιάζουμε εμείς με τον σύλλογο. Εκτός από εξαιρετικός συγγραφέας είναι και εξαιρετικός άνθρωπος και είναι χαρά μας κάθε δυο χρόνια που βγάζει το νέο του βιβλίο να ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την παρουσίαση».
Από την πλευρά του ο συγγραφέας Γιάννης Καλπούζος, μιλώντας για το βιβλίο του, μας ανέφερε ότι «Είναι ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται από το 1937 έως το 1945. Αρχικά, βλέπουμε τη ζωή των Κρητών στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά από το ΄37 έως το ΄40. Αναπλάθεται όλη η καθημερινή ζωή εκείνων των χρόνων. Αυτό συμβαίνει μέσα από τη μυθοπλασία, από τον Νέστορα, που έχει το παρατσούκλι «Μεθυστής». Προέρχεται από τον Άγιο Γεώργιο τον Μεθυστή, που γιορτάζεται στην Κρήτη κάθε 3 Νοεμβρίου, όταν ανοίγουν τα βαρέλια του κρασιού. Ωστόσο, ο Νέστορας δεν είναι μέθυσος. Είναι μεθυστικός για τους άλλους και μεθά και ο ίδιος από τη ζωή, καθώς πορεύεται με βάση μια ρήση «εγώ χρωστάω στη ζωή και δεν μου χρωστάει». Είναι πολύ αισιόδοξος, ριψοκίνδυνος, πατριώτης. Είναι πολύ ερωτευμένος με την Αριάνθη, και όχι Αριάδνη. Ήθελαν οι γονείς της το όνομα της να παραπέμπει στην Κρήτη, καθώς είναι μικρασιάτες, αλλά να μην ταυτίζεται κιόλας, και επειδή είναι και πανέμορφη την έβγαλαν Αριάνθη. Ο έρωτας αυτός θα περάσει από χίλια κύματα. Θα δούμε αν θα καταλήξει και που θα καταλήξει. Φαίνεται η όμορφη σχέση που έχει με τον παππού του, τον Μιχαλαριά, έναν λεβεντόγερο. Είναι ο μέντορας του, άνθρωπος θυμόσοφος. Έχει κατακτήσει τη λαϊκή σοφία. Επίσης, η σχέση με τη δυναμική μητέρα του, φίλους που το καθεστώς έχει εξορίσει και πάρα πολλά άλλα που συμβαίνουν εκείνα τα χρόνια. Έρχεται το 1940, η κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου. Το βιβλίο παρακολουθεί σε ένα κεφάλαιο την Ε΄ Μεραρχία Κρήτης, χωρίς να περιγράφονται συγκεκριμένες πολεμικές συρράξεις, αλλά κυρίως το κλίμα, η ατμόσφαιρα του πολέμου. Ξεδιαλύνονται εκεί στο μέτωπο κάποια θέματα μυθοπλασίας. Ακολουθεί η οδύσσεια των Κρητών να φτάσουν στην προσφιλή τους πατρίδα, αλλά δεν τα καταφέρνουν γιατί έχουν κοπεί οι συγκοινωνίες και εγκλωβίζονται στην Αθήνα, περί τις 15.000 στρατιώτες και αξιωματικοί, και μένουν εκεί μέχρι το 1944 και μερικοί μέχρι το 1945. Έχουμε στη συνέχεια τη Μάχη της Κρήτης και ολόκληρη τη γερμανική κατοχή. Η Κρήτη έχει μια πάρα πολύ σπουδαία αντίσταση και ήταν αυτό το φωτεινό πρόσωπο που ήθελα να δείξω μέσα από αυτό το βιβλίο. Ένα φωτεινό πρόσωπο μέσα σε μαύρα χρόνια να στείλει κάποια μηνύματα στο σήμερα, σε μια εποχή παρακμής των αξιών αλλά και ενός αισθητικού κατήφορου».
