Γιατί προσπαθώ ΜΟΝΟ ΕΓΩ στη σχέση μου;

0
161

Του Δημήτρη Φλαμούρη, Ph.D. Maθηματικού-Συγγραφέα- Coach Θετικής Ψυχολογίας
www.dimitrisflamouris.com

Σου έχει τύχει να είσαι σε μια σχέση και να νιώθεις πως μόνο εσύ προσπαθείς για αυτή; Πως ο άλλος δεν κάνει τίποτα και εσύ κάνεις όλες τις θυσίες και τις υποχωρήσεις;

Τι μπορεί να γίνει σε μια τέτοια κατάσταση;
Η κατάσταση μπορεί να αφορά μια οποιασδήποτε μορφή σχέσης, φιλική, συντροφική, συγγενική, εργασιακή, ή γονέα – παιδιού.
Θα το εξετάσουμε με ένα παράδειγμα συντροφικής σχέσης, καθώς εκεί τείνει να προκύπτει πιο συχνά και γιατί τα συναισθήματα σε αυτές τις σχέσεις είναι πιο έντονα. Θα δούμε, επίσης, πώς οι εταιρείες αεροπορικών εισιτηρίων μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε τις σχέσεις μας καλύτερες!

Ο Κώστας και η Άννα
Ας δούμε τον Κώστα και την Άννα. Ο Κώστας παραπονιέται ότι η Άννα του κάνει συνέχεια παρατηρήσεις όταν βγαίνουν έξω με τους φίλους τους. Του υποδεικνύει πώς να μιλάει και τι να πει. Του λέει πότε κάνει λάθος και θυμίζει στην παρέα τις γκάφες του και νιώθει πως τον υποτιμάει.
Η Άννα παραπονιέται ότι ο Κώστας συχνά μιλάει έντονα όταν είναι με παρέες και δυσκολεύει τους άλλους με το ύφος του. Θεωρεί πως γίνεται έντονα προσωπικός και δεν σέβεται τα όρια των άλλων.
Θα θεωρήσουμε ότι και οι δυο έχουν δίκιο. Τα πράγματα είναι έτσι όπως τα περιγράφουν. Θα θεωρήσουμε ακόμα ότι έχουν συζητήσει και συμφωνήσει ότι πρέπει ο καθένας να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτό που ενοχλεί τον άλλον.
Στην πραγματικότητα, είναι ήδη ένα σημαντικό επίτευγμα για μια σχέση να καταφέρουν τα δυο μέλη να συμφωνήσουν ότι υπάρχει θέμα και ότι χρειάζεται ο καθένας να κάνει κάτι γι’ αυτό. Οπότε μπράβο στον Κώστα και την Άννα!

Στην πράξη
Τι συμβαίνει όμως στην πράξη; Όταν προσπαθούν να εφαρμόσουν τις αλλαγές που συμφωνούν ότι χρειάζεται να κάνουν;
Τότε ο Κώστας λέει στον φίλο του: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ενώ τα έχουμε πει, η Άννα συνεχίζει να με μειώνει και να με υποτιμά. Τις προάλλες που βγήκαμε για ποτό, πάλι πέταξε μια σπόντα για τη δουλειά μου και ότι δεν τα καταφέρνω. Εγώ, όμως, κρατήθηκα και είχα κυρίως το στόμα μου κλειστό. Ήμουν ευγενικός, όπως μου έλεγε. Συμπέρασμα; Μόνο εγώ κάνω προσπάθειες και αυτή συνεχίζει το βιολί της».
Η Άννα αντίστοιχα λέει στην κολλητή της: «Έχω κουραστεί με τον Κώστα. Ενώ εγώ προσέχω πάρα πολύ πώς του μιλάω, εκείνος τίποτα. Είχαμε βγει για φαγητό πριν μια βδομάδα και άρχισε πάλι να κάνει ερωτήσεις σε έναν στην παρέα και τον έφερε σε πολύ δύσκολη θέση. Ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Δεν ξέρω τι να κάνω. Είμαι απελπισμένη. Δε γίνεται να προσπαθώ μόνο εγώ στη σχέση μας.»
Τι συμβαίνει εδώ; Ποιος έχει δίκιο;

Ο εγκέφαλός μας
Η απάντηση είναι πολλές φορές: και οι δυο. Ο λόγος για την παρεξήγηση έχει να κάνει με τον τρόπο που λειτουργεί ο εγκέφαλός μας και συγκεκριμένα η μνήμη μας. Τείνουμε να θυμόμαστε πιο έντονα τα γεγονότα τα οποία μας προκαλούν έντονα συναισθήματα.
Αν είσαι πάνω από 35 ετών, μάλλον θα θυμάσαι πού ήσουν το μεσημέρι της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 κι ας έχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια.
Αυτό συμβαίνει γιατί το θέαμα του να πέφτουν οι δίδυμοι πύργοι στη Νέα Υόρκη ήταν τόσο συγκλονιστικό που έχει εντυπωθεί βαθιά μέσα σου η στιγμή που το βίωσες. Κι ας μην ξέρεις πού ήσουν το μεσημέρι της 11ης Ιουλίου 2020 που έχει περάσει μόνο ένας μήνας.
Αν δεν βίωσες την πτώση των δίδυμων πύργων, τότε αν σου ζητήσω να θυμηθείς κάτι από την περσινή χρονιά, θα μου πεις κάτι που σου προκάλεσε εντύπωση και έμεινε στη μνήμη σου. Δεν θα θυμηθείς μια καθημερινή στιγμή ρουτίνας, γιατί απλά δεν έδωσες αρκετή σημασία.
Άρα: Θυμόμαστε ό,τι μας προκαλεί έντονο συναίσθημα.

Πίσω στο ζευγάρι
Έτσι, λοιπόν, ο Κώστας θυμάται ό,τι του προκαλεί έντονο συναίσθημα. Δηλαδή, θυμάται όταν ένιωσε άσχημα στο ποτό που τον επέκρινε η Άννα, γιατί όλοι οι άνθρωποι θυμόμαστε πιο έντονα τα αρνητικά συναισθήματα. Θυμάται τη δική του προσπάθεια και τη δυσκολία που ένιωσε, όταν κρατήθηκε να μην φερθεί όπως φέρεται συνήθως, ενώ μέσα του έβραζε στο ποτό εκείνο.
Όταν, όμως, φέρθηκε όπως πάντα στο φαγητό, εκείνο δεν το πρόσεξε. Είναι η συνηθισμένη του συμπεριφορά. Η ρουτίνα του. Δεν του έμεινε στο μυαλό. Δεν τον δυσκόλεψε σαν εμπειρία.
Το σημαντικότερο, όμως, ίσως είναι ότι δεν πρόσεξε την προσπάθεια της Άννας στο φαγητό που δεν τον υποτίμησε, όπως έκανε συνήθως, καθώς για τον Κώστα έτσι θα έπρεπε να είναι τα πράγματα πάντα. «Σιγά, δεν έκανε και τίποτα η Άννα. Απλά φέρθηκε φυσιολογικά…» θα σκεφτεί.
Αντίστοιχα, η Άννα θυμήθηκε πόσο κρατήθηκε στο φαγητό να μην ανοίξει το στόμα της, παρά τις τόσες αφορμές που είχε να του την πει για τις βλακείες που έλεγε. Θυμήθηκε τη συμπεριφορά του Κώστα στο φαγητό, γιατί τη δυσκόλεψε. Δεν θυμάται πώς φέρθηκε ο Κώστας στο ποτό, γιατί αυτή είναι η φυσιολογική συμπεριφορά που θα έπρεπε να είχε. Δεν είναι και κανένα επίτευγμα… Δεν της προκάλεσε εντύπωση. Ήταν μια ανώδυνη βραδιά και πέρασε στο «ντούκου».

Είναι φυσιολογικό
Όλοι δίνουμε σημασία κυρίως στον εαυτό μας. Στη δική μας προσπάθεια, γιατί αυτό μας δυσκολεύει. Στη δική μας δυσφορία, όταν ο άλλος κάνει κάτι που μας ενοχλεί. Γιατί τότε τα συναισθήματα είναι έντονα. Ταυτόχρονα, ξεχνάμε όταν ο σύντροφός μας φέρεται έτσι όπως θα θέλαμε, γιατί για εμάς έτσι θα έπρεπε να είναι τα πράγματα, οπότε δεν αντιλαμβανόμαστε εύκολα τη δική του προσπάθεια.
Είναι φυσιολογικά όλα αυτά. Δεν είναι ένδειξη προβληματικότητας.
Αν, όμως, θέλουμε να πετύχει μια σχέση, τότε θα χρειαστεί να ξεφύγουμε από το φυσιολογικό. Γιατί το φυσιολογικό είναι μια σχέση να μην πετυχαίνει. Οι σχέσεις είναι πολύ δύσκολες και θέλει να κάνουμε το έξτρα βήμα ώστε να τις διατηρήσουμε υγιείς.

Τι μπορούμε να κάνουμε;
Η απάντηση έρχεται από τις εταιρείες αεροπορικών εισιτηρίων!

Από ποιο site θα αγόραζες εισιτήριο;
Σε μια έρευνα για ένα καινούριο site από όπου μπορείς να αγοράζεις αεροπορικά εισιτήρια online έδειξαν σε μια ομάδα συμμετεχόντων τρεις εκδοχές του ιστότοπου. Στην πρώτη εκδοχή, έβαζες τον προορισμό σου και τα αποτελέσματα έβγαιναν στιγμιαία. Στη δεύτερη εκδοχή, έβαζες τον προορισμό σου, η οθόνη έμενε ακίνητη και τα αποτελέσματα έβγαιναν μετά από λίγα δευτερόλεπτα. Στην τρίτη εκδοχή, τα αποτελέσματα έβγαιναν στον ίδιο χρόνο με τη δεύτερη εκδοχή, αλλά στην οθόνη εμφανιζόταν ένα μήνυμα: «Δουλεύουμε σκληρά και ψάχνουμε μέσα από χιλιάδες διαδρομές να βρούμε το κατάλληλο εισιτήριο για εσάς».
Όταν ερωτήθηκαν οι συμμετέχοντες ποια εκδοχή από τις τρεις προτιμούσαν, διάλεξαν την τρίτη!

Πίσω στις σχέσεις
Τι μας λέει αυτό για τις σχέσεις; Μας λέει ότι μας αρέσει να μας υπενθυμίζουν το πόσο σκληρά δουλεύουν οι άλλοι για εμάς. Το προτιμούμε, γιατί το εκτιμούμε περισσότερο.
Αν ο Κώστας πει στην Άννα μετά το ποτό, ότι «να ξέρεις πως σήμερα προσπάθησα πολύ και δεν μίλησα όπως συνήθως», η Άννα θα το προσέξει και θα το εκτιμήσει, Αν η Άννα πει στον Κώστα ότι «στο φαγητό κρατήθηκα και δεν σου την είπα, γιατί μου είναι σημαντική η σχέση μας», ο Κώστας θα το προσέξει και θα νιώσει τη φροντίδα.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μην νιώθουν και οι δυο μόνοι τους στη σκληρή δουλειά που ο καθένας ξεχωριστά κάνει, ώστε να αλλάξουν τα πράγματα που τους δυσκολεύουν. Ταυτόχρονα, θα νιώσουν μεγαλύτερη εκτίμηση ο ένας για τον άλλον, αλλά και για τη σχέση.
Έτσι, θα αυξηθεί η ικανοποίηση που θα λαμβάνουν από τη σχέση, αλλά και η κινητοποίησή τους για να συνεχίσουν να δουλεύουν για τον κοινό σκοπό.

Συμπέρασμα
Οι σχέσεις είναι πάρα πολύ δύσκολες. Χρειάζονται εκατέρωθεν θυσίες και συμβιβασμοί. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είναι φυσιολογικό. Δεν υπάρχουν σχέσεις που απλά ρέουν.
Συχνά νιώθουμε ότι μόνο εμείς προσπαθούμε για τη σχέση μας και αυτό είναι πολύ αποκαρδιωτικό. Ίσως, όμως, να είμαστε θύματα του τρόπου λειτουργίας του εγκεφάλου μας.
Προσέχουμε μόνο τα πράγματα που προκαλούν συναίσθημα σε εμάς, δηλαδή τη δική μας δυσκολία να αλλάξουμε εμάς και τη δική μας δυσφορία από τις ενοχλητικές συμπεριφορές του άλλου. Φυσιολογικά παραβλέπουμε και υποτιμούμε τις προσπάθειες του άλλου.
Η γνώση είναι δύναμη. Αν καταλαβαίνουμε πως, όπως εμείς, έτσι και ο άλλος φυσιολογικά δεν προσέχει τόσο πολύ όσα κάνουμε, θα θυμόμαστε να υπενθυμίζουμε με αγάπη ο ένας στον άλλον την προσπάθειά μας. Έτσι, θα απολαμβάνουμε και οι δυο τη σχέση περισσότερο, θα κινητοποιούμαστε περισσότερο να τη φροντίσουμε και θα νιώθουμε μεγαλύτερη εκτίμηση για τον άλλον αλλά και για τον εαυτό μας.
Θα νιώθουμε λιγότερο μόνοι. Και περισσότερο μαζί. Άλλωστε αυτό σημαίνει σχέση…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here