Γιορτή Τσίπουρου στην Καλή Βρύση

Τα αποστακτήρια είναι έτοιμα και τα σταφύλια ακολουθούν τη διαδρομή προς τα “καζάνια”

0
1776

Το πρώτο Σάββατο του Νοεμβρίου, από το 2000 περίπου και έπειτα, διοργανώνεται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλής Βρύσης, η δημοφιλής Γιορτή Τσίπουρου στα δύο αποστακτήρια (τα δυο “καζάνια”) που υπάρχουν στην Καλή Βρύση.

Οι κάτοικοι της περιοχής και μεγάλος αριθμός επισκεπτών συμμετέχουν στην γιορτή που γίνεται ανελιπώς εδώ και δυο δεκαετίες και αναδεικνύει πέραν των άλλων τον ρόλο της παρέας και της διεξόδου που αυτή δίνει στην ψυχαγωγία με την βοήθεια και την καταλυτική συμβολή του τοπικά παραγόμενων προϊόντων όπως το τσίπουρο. Ο τρύγος τελείωσε και τα σταφύλια ακολουθούν το δρόμο για το “καζάνι”.
Τοπικά αποστακτήρια υπάρχουν και σε άλλες περιοχές του Νομού, όπως στην Μικρόπολη, στην Χωριστή, στην Καλλίφυτο, στην Αδριανή και αλλού. Στην Καλή Βρύση όμως γίνεται πλέον μια περισσότερο μαζική γιορτή που περιλαμβάνει εδέσματα, τσίπουρο, λιακή και παραδοσιακή μουσική μέχρι το πρωί της επόμενης ημέρας.
Όπως σημειώνει στα ΧΡΟΝΙΚΑ ο κ. Αντώνης Ματζιάρης, πρώην Περιφερειακός και Δημοτικός Σύμβουλος και συν τοις άλλοις πρώην πρόεδρος της έως πριν από μερικά χρόνια Κοινότητας Καλής Βρύσης: “Το βράδυ του πρώτου Σαββάτου του Νοεμβρίου, που φέτος πέφτει στις 2 του μήνα διεξάγεται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλής Βρύσης η Γιορτή Τσίπουρου. Η γιορτή ξεκινά γύρω στις 8 το βράδυ και για τους επισκέπτες διατίθεται με ένα μικρό συμβολικό τίμημα άφθονη γίδα βραστή και άλλα παραδοσιακά εδέσματα συνοδευόμενα από Τσίπουρο χωρίς όριο κατανάλωσης. Φέτος η Γιορτή Τσίπουρου θα πραγματοποιηθεί στο καζάνι του Χατζηγεωργίου. Η γιορτή γίνεται με εναλλαγή κάθε χρόνο στα δυο καζάνια της Καλής Βρύσης…”.
Η Γιορτή Τσίπουρου αναδεικνύει και την αμπελοκαλλιέργεια στην περιοχή. Ειδικά οι τοπικοί μικροί παραγωγοί αντιμετωπίζουν την διαδικασία παραγωγής τσίπουρου και οίνου χωρίς καμία δόση υπερβολής ως ιεροτελεστία. Κάτι που άλλωστε μοιάζει απόλυτα λογικό για μια περιοχή που έχει συνδεθεί με την μυθική θεότητα του Διόνυσου γνωστού και ως ο Θεού του κρασιού και του γλεντιού.
Τα τοπικά παραδοσιακά ποτά όπως το τσίπουρο βέβαια δεν αναδεικνύουν μόνο την παραγωγή οίνου και την αμπελουργία του τόπου αλλά και την ίδια την ιστορία του όπως και την χαρακτηριστική ομορφιά της ελληνικής υπαίθρου που δεν είναι συνυφασμένη μόνο με το υγρό στοιχείο και την θάλασσα. Τα χαρακτηριστικά των ορεινών και ημιορεινών περιοχών όπως και στην περίπτωση της Καλής βρύσης είναι σμιλεμένα με την παραγωγή των τοπικών προϊόντων και την παράδοση που τα ακολουθεί.
Το τσίπουρο προέρχεται από μια πορεία 700 περίπου χρόνων και είναι ένα καθαρά ελληνικό προϊόν που ξεκίνησε να παράγεται στο Άγιον Όρος. Από εκεί εξαπλώθηκε και σε άλλες περιοχές της χώρας μεταξύ των οποίων και στην Μακεδονία όπου μέχρι το 2000 περίπου η παραγωγή του γινόταν από μικρά τοπικά αποστακτήρια και όχι μαζικά…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here