Η διασύνδεση του Μουσείου Ακρόπολης με τη Μακεδονία – Δράμα

Της Νόρας Κωνσταντινίδου

0
323
Taken at Latitude/Longitude:41.148030/24.146898. 0.34 km South-West Ambelókipoi Greece (Map link)

Αν όχι συμπτωματικά, σίγουρα όμως σημαδιακά μπορούμε να συνδέσουμε την είδηση που προκύπτει από τη θεματολογία των δημοσιευμάτων στις δυο πιο έγκυρες εφημερίδες των Αθηνών, «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και «ΒΗΜΑ» το Σάββατο 15 με Κυριακή 16 Ιουνίου 2019 με τα Ελευθέρια της Μακεδονίας και ειδικότερα με τα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Δράμας.
Στα ένθετα φύλλα τους και στα πρωτοσέλιδα του καθένα εντύπου, με τον μόνιμα τίτλο που φέρνουν (χρόνια τώρα) οι εν λόγω εφημερίδες «Τέχνες» η Καθημερινή και «Πολιτισμός» το Βήμα, διαβάζουμε με προσοχή και αντιγράφουμε προσεκτικά αλλά και επιλεκτικά από όσα οι δυο γυναίκες Δημοσιογράφοι παρέθεσαν στα κείμενά τους: Δέκα χρόνια και 42 αιώνες, έγραψε η κ. Γιώτα Συκκά προσθέτοντας στον υπότιτλο το γενικό συμπέρασμα του δημοσιεύματός της. «Το Μουσείο Ακρόπολης γιορτάζει τα γενέθλιά του ανοίγοντας για το κοινό την ανασκαφή για το οικόπεδο Μακρυγιάννη». Συνεχίζει με αληθινή προσήλωση της Δημοσιογράφου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ στις ανακοινώσεις του Διευθυντή του Μουσείου κ. Δημήτρη Παντερμαλή. Απομονώνει μια φράση του και την επαναλαμβάνει με διακριτικά γράμματα στο μέσον της περιγραφής της, με θελημένη την προσπάθειά της να σηματοδοτήσει την ενότητα ανάμεσα στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και τον Βυζαντινό. Έτσι γράφει και αφήνεται χωρίς ίχνος παραλλαγής λέξη με λέξη στον σεβασμό των λεγομένων του κ. Παντερμαλή:
«Μην προσπεράσετε την προθήκη με το σπιρτόκουτο του 1913. Βρέθηκε στον βόρειο τοίχο του σηκού του Παρθενώνα, χωμένο σε μια σχισμή. Εκεί κρυβόταν δεκαετίες το μυστικό: Το σπιρτόκουτο και το σημείωμα στο εσωτερικό του. Οι «εκ Τήνου τεχνίτες» Νικόλαος Πουγγής και Ζαχαρίας Π. Μηλιός γράφουν για την αναστήλωση των ετών 1900-1913, «ότε έγιναν οι δικοί μας οι πόλεμοι και νικήσαμε Τούρκους και Βουλγάρους».
Οι αφανείς της Ακρόπολης, ήταν ο κεντρικός τίτλος στο δημοσίευμα της κ. Έρης Βαρδάκη στην Εφημερίδα «Το Βήμα». Τον τίτλο η κυρία Έρη Βαρδάκη τον επεκτείνει και τον στρογγυλοποιεί με ολιγόλογη την απόδοση του: Έκθεση «Σμίλη και Μνήμη», γράφει και οι εμπλεκόμενοι στη γενική περιγραφή περισσεύουν και το θαυμαστικό στο στόμα τους πρωταγωνιστεί. Γίνεται κατανοητή η συμβολή της μαρμαροτεχνίας στην αναστήλωση των μνημείων και οι μαρμαροτεχνίτες μας πληροφορούν πως δεν είναι εμπειροτεχνίτες. «Στην πλειονότητά τους έχουν εκπαιδευθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών Πανόρμου της Τήνου», μας λένε. Αλλά εμείς δεν είναι εύκολο να μην φέρνουμε στη μνήμη μας «τους τεχνίτες που δούλεψαν στην αναστήλωση του Παρθενώνα το 1913». Στο σημείωμα που έγραψαν τα ονόματά τους, το δίπλωσαν, το έβαλαν με προσοχή στο σπιρτοκούτι και το έκρυψαν σε σχισμή. Για να αντέξει στο χρόνο; Για να μην το διακρίνει του φοβερού εχθρού το μάτι; Ή μήπως τα δεινά και τα πάθια των Ελλήνων της Μακεδονίας, με τον επί μέρους λαό στις πόλεις Δράμας, Δοξάτου Πραβίου ένιωσαν υποδόρια στο αίμα τους συντροφικό το αίμα των Πανελλήνων; Και ο φόβος..! Όχι βέβαια. Γιατί οι αγαπητοί της Τήνου τεχνίτες, άνθρωποι του « Μόχθου» της «Αυταπάρνησης», της «Συναδέλφωσης» κράτησαν για τον εαυτό τους το παρήγορο που διαβάζεται στο «κείμενο» των Τηνίων: «… ότε έγιναν οι δικοί μας πόλεμοι (1900-1913) και νικήσαμε Τούρκους και Βουλγάρους», είναι χρόνοι παρελθοντικοί που με το γύρισμά τους θα περάσουν στο παρόν, στο σήμερα και θα μας χαρίσουν την Ελευθεριά..!
Την 1η Ιουλίου 2019 ημέρα Δευτέρα. Στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού ιερουργούντως του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Δράμας κ. κ. Παύλου Αποστολίδη τελέσθηκε Δοξολογία και στη συνέχεια κατάθεση στεφάνων στο άγαλμα της Ελευθερίας. Ελευθέρια και Ελευθερίαν εορτάζομεν». Κατά ιερή σύμπτωση η μαρμάρινη λευκή στήλη με το λευκό άγαλμα στην πανύψηλη απόληξή του είναι έργο των Τηνίων Χαλεπά και Λαμέρα, που συνέβαλαν στην απτή διασύνδεση Δράμας Τήνου, ενώ οι κορδέλες που πάλλοντας στο αεράκι του πλατανόκηπου απέδιδαν μια αίολη προσπάθεια να συμπορευθούν με το λόγο του οικοδεσπότη του Παρθενώνα, Δημήτρη Παντερμαλή, ώστε να δέσουν τους 43 αιώνες με το ε λ λ η ν ι κ ό ς: «Ιδιότητα δεν έχει η ανθρωπότητα τιμιωτέρα».
Με την ανάγνωση της επίκαιρης, επιμελημένης και ουσιαστικής περιγραφής από τις δύο επιμελήτριες του θέματος η ταύτιση εντοπίζεται σε πολλά σημεία ως από την ίδια πηγή εμφορούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here