Κοινότητα Μαυρολεύκης: Οι αναστενάρηδες περπάτησαν και φέτος σε αναμμένα κάρβουνα

0
804

– Συνεχίζει να συγκλονίζει ακόμη και σήμερα το φαινόμενο της ακαΐας
– Αθ. Μπιαζάκης (αναστενάρης) στα «Χ»: “Η πυροβασία γίνεται με τη δύναμη της πίστης. Το να γίνεις αναστενάρης, είναι κάτι που πηγάζει από μέσα σου”


Με πλήθος κόσμου και την παρουσία εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και της τοπικής πολιτικής σκηνής πραγματοποιήθηκαν φέτος τα Αναστενάρια στην Κοινότητα Μαυρολεύκης. Μετά από τη διακοπή δύο ετών λόγω της πανδημίας, επέστρεψαν με πλήθος κόσμου οι πανηγυρικές εκδηλώσεις στο εξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης με συνδιοργανωτές φορείς τον Δήμο Προσοτσάνης, την Τοπική Κοινότητα Μαυρολεύκης και τον Εκπολιτιστικό Σύλλογος Μαυρολεύκης.
Οι εκδηλώσεις άρχισαν το βράδυ της Παρασκευής 20 Μαΐου, με την συγκέντρωση αναστενάρηδων και μη στο κονάκι που βρίσκεται δίπλα στο εξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Συνοδεία μουσικών οργάνων και παραδοσιακής μουσικής έγινε πομπή μέχρι το σπίτι της κας Ολυμπίας Δουμάνη που είναι αναστενάρισσα και όπου φυλάσσεται η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Η εικόνα επέστρεψε και πάλι στο κονάκι το Σάββατο, συνοδεία κατοίκων του χωριού και παραδοσιακής μουσικής. Εκεί έγινε ο χορός των αναστενάρηδων, ενώ πέρασε και αρκετός ακόμη κόσμος για να προσκυνήσει την εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και να ανάψει ένα κερί. Η πυροβασία άρχισε γύρω στις 9.30 το βράδυ, αφού πιο πριν ετοιμάστηκε η πυρά και εν συνεχεία τα κάρβουνα για την πυροβασία από τους αναστενάρηδες, στον υπαίθριο χώρο που βρίσκεται δίπλα στο κονάκι. Χθες Κυριακή στις 7.30 μ.μ. πραγματοποιήθηκε μουσικοχορευτική εκδήλωση με τη συμμετοχή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Μαυρολεύκης «Ο Άγιος Παντελεήμων», του Λαογραφικού Συλλόγου Θρακιωτών Νεροφράκτη, του Ποντιακού Μορφωτικού Συλλόγου Πρασινάδας «Ακρίτες» Ν. Δράμας, του Πολιτιστικού Συλλόγου Δράμας «Οι ρίζες μας» για να ακολουθήσει παραδοσιακή και λαϊκή μουσική βραδιά. Σήμερα Δευτέρα 23 Μαΐου στις 9 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί και πάλι πυροβασία των αναστενάρηδων στον υπαίθριο χώρο του εξωκλησίου των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Γεγονός είναι πάντως ότι και φέτος προκάλεσε δέος το φαινόμενο της ακαΐας, που είναι και το κύριο χαρακτηριστικό του εθίμου. Μιλώντας στα “Χ” ο κ. Αθανάσιος Μπιαζάκης που είναι αναστενάρης, είπε ότι “πρόκειται για ένα έθιμο το οποίο έφεραν στην Μαυρολεύκη οι παππούδες μας από το “Κωστί”, που σήμερα ανήκει στην Βουλγαρία. Οι πρόσφυγες που ήρθαν από εκεί, μοιράστηκαν στην Μαυρολεύκη, στην Αγία Ελένη Σερρών, στη Μελίκη Ημαθίας, στην Κερκίνη και στο Λαγκαδά. Για τον λόγο αυτό τα αναστενάρια αναβιώνουν σε αυτές τις περιοχές. Είναι ένα έθιμο το οποίο το έφεραν οι δικοί μας και το οποίο είχε απαγορευθεί παλαιότερα, διότι θεωρήθηκε ειδωλολατρικό. Το έθιμο άρχισε να τελείται και πάλι μετά την έρευνα του κ. Άγγελου Τανάγρα, ο οποίος είχε πάρει άδεια από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Επισκέφθηκε την Μαυρολεύκη με ένα επιτελείο γιατρών, οι οποίοι παρακολούθησαν όλη αυτή τη διαδικασία των αναστεναρίων αλλά δεν μπόρεσαν να εξηγήσουν το φαινόμενο της ακαΐας. Η πυροβασία άρχισε και πάλι να τελείται μετά από αυτή την έρευνα, το έτος 1943”.
Όπως εξηγεί, ο κ. Μπιαζάκης, “Εδώ (στη Δράμα) δεν έχουμε κάποιο θέμα, ούτε με την εκκλησία μας, ούτε με την Μητρόπολή μας. Άλλωστε και εμείς πιστεύουμε και μπαίνουμε στην πυροβασία, μαζί με την εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Η πυροβασία γίνεται με τη δύναμη της πίστης. Το να γίνεις αναστενάρης, είναι κάτι που πηγάζει από μέσα σου. Δεν μπορεί να σου πει κανείς να το κάνεις ή να σε βάλει σε αυτό. Μπορείς να χορέψεις μέσα στο κονάκι των αναστενάρηδων αλλά όταν φτάσεις στη φωτιά ίσως να μην μπορείς να μπεις μέσα”.
Στην Μαυρολεύκη υπάρχουν σήμερα περίπου 10 αναστενάρηδες, διαφόρων ηλικιών, αλλά κάθε χρόνο συμμετέχουν στην πυροβασία και άλλοι που προέρχονται από περιοχές όπου διεξάγονται αναστενάρια. Φέτος συμμετείχαν στην πυροβασία περίπου 18 αναστενάρηδες. Η αίσθηση της πυροβασίας δεν περιλαμβάνει για αυτούς κανένα απολύτως πόνο ή κάψιμο. Περπατούν με γυμνά πόδια επάνω σε κάρβουνα αλλά δεν καίγονται. Περιγράφοντας το πως αισθάνονται εκείνη τη στιγμή, λένε ότι “Είναι σαν να περπατάς επάνω σε χαλίκια”, τίποτε περισσότερο. Φυσικά αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να το κάνουν όλοι. Το φαινόμενο της ακαίας, απασχολεί για πολύ καιρό τους ερευνητές που δεν μπορούν να το εξηγήσουν και όπως όλα δείχνουν θα συνεχίζει να τους απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ