Σε εξέλιξη ήταν τις προηγούμενες ημέρες νέες εργασίες διαμόρφωσης στον αύλειο χώρο του Σαντιρβάν, ο οποίος επεκτάθηκε και όπως είναι γνωστό είναι πλέον ορατός και από την οδό Φωκίωνος, όπου υπάρχει δεύτερη είσοδος. Πρόκειται για την επέκταση και την εξέλιξη των εργασιών του κήπου προκειμένου ο χώρος να είναι περισσότερο προσβάσιμος. Ήδη τοποθετήθηκε αυλόπορτα του αύλειου χώρου επί της οδού Φωκίωνος και παράλληλα θα δημιουργηθούν και υποδομές (ράμπα για αναπηρικά αμαξίδια) προκειμένου να υπάρχει πρόσβαση και για ΑμεΑ.
Οι εργασίες επέκτασης και διαμόρφωσης του αύλειου χώρου προς τη οδό Φωκίωνος είχαν αρχίσει το Νοέμβριο του 2024 με την εκτέλεση εργασιών στο σημείο των παλιών κτισμάτων που γειτνίαζαν με το Σαντιρβάν και τελικώς περιήλθαν στην ιδιοκτησία της Raycap για να κατεδαφιστούν και να ανοίξει ο χώρος γύρω από το μνημείο.
Η επέκταση του χώρου στον οποίο βρίσκεται το εμβληματικό μνημείο, μόνο θετική εξέλιξη μπορεί να αποτελεί. Υπενθυμίζεται ότι οι εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου του Σαντιρβάν είχαν αρχίσει τον Σεπτέμβριο του 2015. Το έργο της αναστήλωσης του μνημείου ήταν ένα σύνθετο ζήτημα. Το συγκεκριμένο κτίριο μάλιστα έμεινε για δεκαετίες και ασκεπές χάνοντας λόγω των συνθηκών και πολλά από τα χαρακτηριστικά του. Παρουσίαζε δε και σοβαρά στατικά προβλήματα.
Η αναστήλωση του κτιρίου έγινε με βάση μια σύνθετη διαδικασία, που περιελάμβανε δομικά στοιχεία του κτιρίου που έδειχναν την αρχιτεκτονική του, στοιχεία από ιστορικές αναφορές όπως και στοιχεία από ομοειδείς χώρους που σώζονται σε καλή κατάσταση και υπάρχουν σε άλλες περιοχές. Ήταν μία διαδικασία που έπρεπε να εκτιμήσει ακόμη και τον μιναρέ ο οποίος ανήκε σε προηγούμενο τέμενος που υπήρχε στο ίδιο σημείο και χτίστηκε τον 15ο αιώνα. Στο ίδιο σημείο χτίστηκε το δεύτερο τέμενος (αυτό που αναστηλώθηκε και το οποίο χτίσθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα).
Πρέπει να σημειωθεί ότι το Σαντιρβάν Τζαμί χρησιμοποιήθηκε αρχικά, όπως ήταν φυσικό, ως χώρος θρησκευτικής λατρείας των μουσουλμάνων, ενώ στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως χώρος φιλοξενίας προσφύγων (κατά την περίοδο της μικρασιατικής καταστροφής), για τον λόγο αυτό άλλωστε και διαιρέθηκε και δημιουργήθηκαν δωματιάκια μέσα στο τέμενος. Αργότερα περιήλθε στη δικαιοδοσία του Μ. Βεζυρτζόγλου και στέγασε για πολλά χρόνια την εφημερίδα της Δράμας «ΘΑΡΡΟΣ».