Είναι αξιόπιστα τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα εισαγωγής;

    0
    344

    Τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα είναι πολύ συχνά η λύση πολλών αγοραστών, που θέλουν να αποκτήσουν ένα όχημα με μικρότερο κόστος. Στα καινούργια, οι τιμές μερικές φορές είναι απλησίαστες, για αυτό και ο κόσμος στρέφεται στην αγορά «από δεύτερο χέρι». Κάποιες φορές για να αποκτήσει ένα σχεδόν καινούργιο αυτοκίνητο (πενταετίας, για παράδειγμα) και κάποιες άλλες, για να πάρει ένα παλαιότερο, αλλά σε σαφώς χαμηλότερη τιμή.

    Όποιος παρακολουθεί την αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων θα έχει δει τους πωλητές να αναφέρουν ότι το όχημα είναι «ελληνικής αντιπροσωπείας» ή εισαγωγής από άλλη χώρα, συνήθως ευρωπαϊκή. Ποια η διαφορά και γιατί να μας απασχολεί; Θεωρητικά, ένα «ελληνικό» αυτοκίνητο είναι πιο εύκολο να διαπιστωθεί το παρελθόν του και το ιστορικό προηγούμενων ιδιοκτητών. Έχει συντηρηθεί στην Ελλάδα, έχει περάσει ΚΤΕΟ στην Ελλάδα, μπορούμε να δούμε πόσους κατόχους είχε μέχρι σήμερα.

    Θεωρητικά, αυτά μπορούμε να τα δούμε και σε ένα όχημα εισαγωγής, όμως οι «ειδικοί» έμποροι ίσως έχουν καταφέρει να αποκρύψουν πολύτιμα στοιχεία, αν το αυτοκίνητο έχει… περίεργο ιστορικό. Δεν είναι ο «κανόνας», ούτε σημαίνει πως όλα τα εισαγωγής είναι άγνωστης προέλευσης και χωρίς λεπτομέρειες για το παρελθόν τους. Όμως μπορεί να συμβεί. Ωστόσο, αυτό που πολλοί αγνοούν, είναι ότι αν ένας έμπορος θέλει να κρύψει λεπτομέρειες για το αυτοκίνητο, μπορεί να το κάνει και στα ελληνικά οχήματα.

    Άλλος ένας λόγος που πολλοί αποφεύγουν τα αυτοκίνητα εισαγωγής, είναι οι καιρικές συνθήκες. Ένα αυτοκίνητο στη Γερμανία, για παράδειγμα, που έχει δύσκολο χειμώνα με πολλά χιόνια, θα έχει κυκλοφορήσει πολλές περισσότερες φορές σε δρόμους που οι αρχές έριξαν αλάτι για καλύτερη πρόσφυση. Όπως γνωρίζουν οι πιο πολλοί, το αλάτι προκαλεί διάβρωση και ενδεχομένως, σκουριά στο πάτωμα του αυτοκινήτου. Το επιχείρημα αυτό προφανώς έχει βάση, ένα σωστά συντηρημένο μεταχειρισμένο όμως, δεν έχει να φοβάται τίποτα.

    Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σε αυτές τις χώρες γνωρίζουν πως όταν περάσει ο χιονιάς, θα πρέπει να κάνουν ένα καλό πλύσιμο στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου. Ακόμη κι αν δεν είναι τυπικοί σε αυτό, οι κατασκευαστές επιλέγουν πιο ανθεκτικά υλικά σε αυτά τα εκτεθειμένα μηχανικά μέρη για να προλάβουν το φαινόμενο της διάβρωσης. Για αυτό και τα περισσότερα αυτοκίνητα με σκουριασμένο πάτωμα λόγω καιρικών συνθηκών είναι συνήθως φθηνότερα μοντέλα πιο «κοινών» εταιρειών.

    Για όλα τα παραπάνω, πολλοί από τους υποψήφιους αγοραστές αποφεύγουν να επιλέξουν ένα μεταχειρισμένο εισαγωγής. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και σωστό. Αν υπάρχει ένας καλός, έμπιστος μηχανικός, μπορεί με έναν εκτεταμένο έλεγχο να καταλάβει πολλά πράγματα. Στην περίπτωση που προκύψουν περίεργες ενδείξεις και ο έμπορος… τα μασάει, το αφήνεις πίσω σου και συνεχίζεις στο επόμενο.

    Οι έμποροι που είναι σίγουροι για το προϊόν τους, προσφέρουν όλα τα χαρτιά που αποδεικνύουν το ιστορικό του αυτοκινήτου στη χώρα που βρισκόταν πριν. Αν εκείνος… σφυρίζει αδιάφορα ή βρίσκει δικαιολογίες ότι τα έγγραφα δεν υπάρχουν, δεν του τα έδωσαν, δεν τα βρίσκει ή δεν γίνεται να τα πάρει από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, τότε είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι κάτι παίζει. Το παν, είναι να μην κρατήσει τίποτα κρυφό και να δεχτεί σωστό έλεγχο από έμπιστο μηχανικό του αγοραστή.

    Όπως είναι φυσιολογικό, υπάρχουν πολύ καλά αυτοκίνητα εισαγωγής και… σάπια ελληνικά. Ότι ένα αυτοκίνητο είναι ελληνικής αντιπροσωπείας, δεν λέει απολύτως τίποτα από μόνο του, οπότε ο αγοραστής δεν θα πρέπει να δώσει βάση. Οι τυπικές κινήσεις ενός ενδιαφερόμενου είναι να μελετήσει όλα τα χαρτιά του αυτοκινήτου, να το οδηγήσει, να το δει ο μηχανικός του και να αποφασίσει αν το συγκεκριμένο όχημα του κάνει. Αν δεν υπάρξει κανένα πρόβλημα από τα παραπάνω, δεν θα πρέπει να κρίνει με βάση αν το αυτοκίνητο είναι ελληνικό ή εισαγωγής.

    Το μόνο ουσιαστικό πλεονέκτημα των ελληνικών, είναι το ιστορικό των ΚΤΕΟ. Μέχρι πριν από κάποιο καιρό δεν ήταν τόσο εύκολο να δεις με πόσα χιλιόμετρα πέρναγε το αυτοκίνητο σε κάθε τεχνικό έλεγχο. Πλέον, όμως, στο δελτίο του τεχνικού ελέγχου αναφέρει αναλυτικά τις ημερομηνίες που το όχημα έχει περάσει ΚΤΕΟ (σε οποιοδήποτε ελληνικό ΚΤΕΟ) και πόσα χιλιόμετρα έδειχνε ο χιλιομετρητής, κάθε φορά. Αν δούμε για παράδειγμα, ότι το 2014 το αυτοκίνητο είχε 95.000 χιλιόμετρα και στον επόμενο τεχνικό έλεγχο του 2016, είχε 62.000 χιλιόμετρα, τότε αμέσως καταλαβαίνουμε ότι κάποιος γύρισε τα χιλιόμετρα.

    Από την άλλη, αν υπάρχει σωστή ακολουθία και τα χιλιόμετρα αυξάνονται με λογικό ρυθμό από ΚΤΕΟ σε ΚΤΕΟ, τότε κατά πάσα πιθανότητα ο χιλιομετρητής δεν έχει πειραχτεί ποτέ και το αυτοκίνητο δείχνει τα γνήσια χιλιόμετρα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο ιδιοκτήτης δεν γύρισε τα χιλιόμετρα στα πρώτα έτη του αυτοκινήτου (πρώτη πενταετία πριν το 1ο ΚΤΕΟ) ή δεν τα γύρναγε… λίγο κάθε φορά, πριν από τον τεχνικό έλεγχο. Όλα είναι πιθανά στην αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, οπότε μια αναλυτική μελέτη του δελτίου τεχνικού ελέγχου και του βιβλίου σέρβις, όπου αναγράφονται οι εργασίες συντήρησης με ημερομηνία και χιλιόμετρα, επιβάλλεται για να υπάρξει μια όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική εικόνα. Αντίστοιχα χαρτιά υπάρχουν και για τα μεταχειρισμένα εισαγωγής, συνεπώς ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να τα ζητήσει από τον εκάστοτε έμπορο για να σχηματίζει γνώμη για το αυτοκίνητο που πρόκειται να πληρώσει.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ