Ηλεκτρικά βραχυκυκλώματα της καρδιάς

0
1815

Του Αχιλλέα Παπαδόπουλου, Ειδικού Καρδιολόγου

Μέρος Β’

Κολπική μαρμαρυγή
Είναι μία πολύ συχνή υπερκοιλιακή ταχυκαρδία που χαρακτηρίζεται από τον ακανόνιστο κοιλιακό ρυθμό και κολπική ηλεκτρική δραστηριότητα. Η κολπική συχνότητα είναι τόσο ταχεία που δεν μπορεί να μετρηθεί (400-600 συστολές ή και 1000 το λεπτό). Από τον μεγάλο αυτό αριθμό των κολπικών ερεθισμάτων που φθάνουν στο «μονοπάτι» του κολποκοιλιακού κόμβου, ευτυχώς λίγα καταφέρνουν να περάσουν στις κοιλίες. Η κοιλιακή συχνότητα εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες, όπως είναι η προϋπάρχουσα οργανική καρδιοπάθεια, η ηλικία του ασθενούς, η λήψη φαρμάκων ή η παρουσία μεταβολικών διαταραχών. Η αρρυθμία αυτή συχνά πυροδοτείται από παθολογικά ηλεκτρικά ερεθίσματα που προέρχονται από τον αριστερό κόλπο, των οποίων απαιτείται η απομόνωση με επεμβατικό τρόπο για να κατασταλεί αυτή η συχνή μορφή της αρρυθμίας. Λόγω του κόστους αλλά και των σχετικά μεγαλύτερων κινδύνων που ενέχει εδώ ο επεμβατικός τρόπος αντιμετώπισης της αρρυθμίας-ablation, αυτός περιορίζεται σε «νέους» ασθενείς, ηλικίας 40-60 ετών, με πολύ συχνά επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής που συνοδεύονται από έντονα συμπτώματα.

Κολποκοιλιακή κομβική ταχυκαρδία επανεισόδου
Αποτελεί τη συχνότερη παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία στους ενήλικες (60%) με μέση ηλικία εμφάνισης 44±18 έτη (70% γυναίκες). Η ηλικία κατά την έναρξη των συμπτωμάτων, το ρυθμικό αίσθημα παλμών στον τράχηλο και το γυναικείο φύλο αποτελούν κλινικά σημεία που συσχετίζονται ισχυρά με τη διάγνωση της ταχυκαρδίας αυτής. Η ταχυκαρδία εμφανίζει αιφνίδια έναρξη και τερματισμό, ενώ η άσκηση μπορεί να σχετίζεται με την έναρξη της ταχυκαρδίας σε ορισμένους ασθενείς. Τα συχνότερα συμπτώματα είναι το αίσθημα παλμών, η δύσπνοια, η προκάρδια δυσφορία, η ζάλη και σπανιότερα η λιποθυμία, την οποία οι γιατροί ονομάζουν συγκοπτική κρίση. Η κολποκοιλιακή κομβική ταχυκαρδία επανεισόδου είναι ρυθμική ταχυκαρδία με συχνότητα που μπορεί να κυμαίνεται από 130 έως 240 συστολές το λεπτό. Οφείλεται σε βραχυκύκλωμα (επανείσοδο) μέσα στον κολποκοιλιακό κόμβο, λόγω της παρουσίας δύο ή περισσότερων «δρόμων» με διαφορετικά λειτουργικά χαρακτηριστικά. Τυπικά διακρίνεται η «βραδεία οδός» και η «ταχεία οδός», από τις οποίες η πρώτη αποτελεί στόχο για την ενδοκαρδική χορήγηση ενέργειας-ablation. Με αυτόν τον τρόπο διακόπτεται αποτελεσματικά το βραχυκύκλωμα αυτό.

Κολπική ταχυκαρδία επανεισόδου
Εδώ για τη δημιουργία «βραχυκυκλώματος» απαιτείται η ενεργός συμμετοχή ενός παραπληρωματικού δωματίου. Τούτο είναι ένα μονοπάτι που ξεφεύγει από τον κανονικό δρόμο, είναι μία παθολογική οδός που μπορεί να ξεκινά στο κολπικό μυοκάρδιο και να τερματίζεται στο κοιλιακό μυοκάρδιο ή να ξεκινά στο κολπικό μυοκάρδιο και να τερματίζεται σε τμήμα του ενδοκοιλιακού συστήματος αγωγής. Στο σύνδρομο Wolff-Parkinson-White το παραπληρωματικό δεμάτιο συνδέει το κολπικό με το κοιλιακό μυοκάρδιο χωρίς να περνάει από τη νόμιμη οδό επικοινωνίας, τον κολποκοιλιακό κόμβο και αποτελεί παθολογικό μηχανισμό κρίσεων ταχυκαρδίας. Τα φυσιολογικά φλεβοκομβικά ή κολπικά ερεθίσματα μπορούν να άγονται ταυτόχρονα μέσω του κολποκοιλιακού κόμβου και μέσω του παραπληρωματικού δεματίου. Η αγωγή μέσω του παραπληρωματικού δεματίου μπορεί να είναι διαλείπουσα ή συνεχής. Τα ερεθίσματα άγονται με ταχύτερο τρόπο μέσω του παραπληρωματικού δεματίου, διότι δεν υφίστανται κάποια καθυστέρηση όπως στον κολποκοιλιακό κόμβο. Για να «διορθωθεί» το βραχυκύκλωμα στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εντοπίσουμε το παραπληρωματικό δεμάτιο μέσα στην καρδιά και να το καταστρέψουμε με χορήγηση ενέργειας με ειδικό καθετήρα.

Επεμβατική αντιμετώπιση κοιλιακής ταχυκαρδίας
Η εμφύτευση μόνιμου απινιδωτή αποτελεί τη σύγχρονη μέθοδο για την αντιμετώπιση των επικίνδυνων για τη ζωή μορφών κοιλιακής ταχυκαρδίας. Από την άλλη πλευρά, η ενδοκαρδική χορήγηση ενέργειας για την καταστροφή των βραχυκυκλωμάτων της ιδιοπαθούς κοιλιακής ταχυκαρδίας έχει πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Ωστόσο με εμφυτευμένο απινιδωτή, εάν εμφανίζεται ηλεκτρική θύελλα, δηλαδή απροσδόκητη εισβολή και διακοπή τουλάχιστον 3 επεισοδίων κοιλιακής ταχυκαρδίας σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών από τον απινιδωτή, τότε η προσπάθεια για τον εντοπισμό και την καταστροφή των βραχυκυκλωμάτων της κοιλιακής ταχυκαρδίας μπορεί να έχει ιδιαίτερη αξία, να γίνει δηλαδή ablation-κατάλυση για τον ουσιαστικό περιορισμό και τη μόνιμη εξαφάνιση των υποτροπών της ταχυκαρδίας.

Συμπερασματικά, πολλές ταχυκαρδίες που οφείλονται στην παρουσία βραχυκυκλωμάτων μπορούν σήμερα να αντιμετωπίζονται με κατάλληλες επεμβατικές μεθόδους που περιλαμβάνουν την εντόπιση και καταγραφή του βραχυκυκλώματος και την ακόλουθη χορήγηση ενέργειας για την καταστροφή του.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here